ERP i co po nadto?

Zarządzanie łańcuchem dostaw SCM (Supply Chain Management) może stanowić czynnik przewagi konkurencyjnej lub przyczynę niesprawności firmy.

Zarządzanie łańcuchem dostaw SCM (Supply Chain Management) może stanowić czynnik przewagi konkurencyjnej lub przyczynę niesprawności firmy.

PRZYJMUJĄC, ŻE TWORZENIE WARTOŚCI DODANEJ dla klienta firmy jest celem jej działania, ponieważ umożliwia osiąganie zysku, warto się zastanowić, jak systemy informatyczne wspierające zarządzanie pozwalają na wzrost sprzedaży i obniżkę kosztów funkcjonowania. Czy rozbudowany łańcuch dostaw przyczynia się do osiągnięcia tego celu? Typowy łańcuch dostaw rozciąga się od detalisty do dostawcy surowców. Jednak różne typy zarządzania są potrzebne w różnych ogniwach tego łańcucha.

Łańcuch zaopatrzenia koncentruje się na dostarczaniu produktów i usług, począwszy od surowców, skończywszy u konsumenta na wytworzonych z nich wyrobów za pomocą systemu przekazywania informacji, fizycznej dystrybucji i przepływu pieniądza. Los większości przedsiębiorstw zależy obecnie od kolektywnego wysiłku grupy partnerów handlowych, niezbędnego do wprowadzenia łańcucha dostaw między różnymi partnerami często w różnych krajach: od dostawcy surowców do końcowego klienta. Partnerem handlowym może być dowolna organizacja spoza firmy, grająca integralną rolę w przedsięwzięciach biznesowych, której powodzenie finansowe zależy od sukcesu danej firmy. Przykładem są kooperanci, dostawcy podzespołów, wykonawcy prac zleconych. W skład łańcucha dostaw wchodzą także centra dystrybucji, hurtownicy, sprzedawcy, transportowcy, pośrednicy celni, międzynarodowe organizacje dostawców oraz dostarczyciele zewnętrznych usług o wartości dodanej.

Wspólne korzyści

System wspierający zarządzanie łańcuchem dostaw steruje powiązaniami między współpracującymi ze sobą przedsiębiorstwami. Zapewnia sprawny przepływ informacji, który gwarantuje, że towar ostatecznie dotrze do klienta, a pieniądze - do odpowiednich podmiotów, uczestników łańcucha. Nowość w tym podejściu polega na tym, że interesy poszczególnych przedsiębiorstw są postrzegane w kontekście całego łańcucha logistycznego, interesów innych podmiotów. Całokształt ujęcia procesu wytworzenia i dostarczenia produktu do klienta z jednej strony lepiej zabezpiecza wszystkie interesy, ale z drugiej, nieco zmienia definicję w przypadku poszczególnych podmiotów. Wymaga to od wszystkich grania do jednej bramki, czyli działań nakierowanych przede wszystkim na interes całego łańcucha, np. zmniejszenia kosztów, przyspieszenia dostarczenia produktu, podniesienia obsługi posprzedażnej itd. Wszystkie firmy łańcucha w zasadzie przestają być konkurentami do podziału zysku wynikającego ze sprzedaży towaru, ale partnerami w jego zwiększaniu, dzięki lepszemu zharmonizowaniu swoich działań.

Stworzenie sprawnego łańcucha dostaw polega na wpleceniu każdego z partnerów handlowych w uporządkowany przepływ informacji, przepływ fizyczny towarów i pieniądza w celu przysporzenia korzyści klientowi. Partnerzy handlowi osiągają zysk lub stratę dzięki zdolności do współpracy, uznając, że każda z organizacji w dużym stopniu zależy od innych. Dzięki zwielokrotnieniu swych możliwości przez wykorzystanie zasobów partnerów firma uczestnicząca może uzyskać dostęp do większego rynku, uzyskując jego większy segment przy mniejszych inwestycjach we własne środki produkcji. SCM zwiększa poziom obsługi klienta, przynosząc jednocześnie większy zwrot z inwestycji.

Nawet jeśli zakłady są powiązane w łańcuch dostaw od lat, to zwykle nie sformalizowały zbioru zasad, aby osiągnąć optymalny zysk w całym przedsięwzięciu gospodarczym. Jedną z przyczyn jest to, że dopiero w ostatnim czasie sprzęt i oprogramowanie niezbędne do eksploatacji oprogramowania klasy stały się wystarczająco wydajne, aby było możliwe przekroczenie granic jednej firmy.


TOP 200