Trudna droga do IPv6

Mechanizmy translacji między IPv4 a IPv6 co pewien czas powracają jako główny temat dyskusji w środowiskach sieciowych. Pomimo powolnego tempa adaptacji protokołu IP w wersji 6 oraz wielu problemów z jego wdrażaniem, wykorzystywanie go na szeroką skalę wkrótce stanie się konieczne.

Adresy IPv4 będą stosowane jeszcze bardzo długo, aczkolwiek uzyskanie nowej puli adresów IPv4 okazuje się w praktyce niemożliwe. Polityka organizacji przydzielających adresację IPv4 staje się coraz bardziej restrykcyjna, dlatego warto wykorzystać ten okres na przygotowania do wdrażania technologii .

Jak oszczędzać adresy IPv4?

Zanim operatorzy zdecydują się lub zostaną zmuszeni do wdrożenia mechanizmów zapewniających poprawną obsługę adresacji IPv6, z pewnością wykorzystają wszystkie niezbędne możliwości IPv4. Co można w tym zakresie zrobić?

Mechanizm NAT

Mechanizm NAT

Jednym ze sposobów będzie dynamiczna alokacja adresów przy użyciu DHCP. Można założyć, że nie wszystkie urządzenia w danej sieci będą pracowały w tym samym czasie. Istnieje wobec tego opcja przydzielenia zmiennych adresów IP dla urządzeń, wyłącznie na czas ich pracy w sieci. Gdy jedno urządzenie zaprzestanie pracy sieciowej, jego adres może zostać przypisany do innego. Niestety, coraz więcej urządzeń sieciowych wymaga ciągłej pracy i stałego adresu IPv4. Oznacza to redukcję liczby adresów, które mogą zostać współdzielone w razie potrzeby.

Inną metodą współdzielenia unikatowych adresów IPv4 jest wykorzystanie mechanizmu NAT (Network Address Translation). Bardzo często można spotkać się z oznaczeniem NAT44, co oznacza tłumaczenie adresów IPv4 na inne adresy IPv4. Prywatne adresy IPv4 są najczęściej stosowane wewnątrz sieci. Nie są one unikatowe w skali światowej i mogą występować w wielu sieciach. Aby taki adres mógł normalnie funkcjonować w połączeniach do internetu, należy wykorzystać właśnie NAT44. Funkcja ta uruchamiana jest na routerze lub zaporze ogniowej. NAT44 zamienia pakiety pochodzące od prywatnych adresów IPv4 na jeden lub kilka adresów publicznych IPv4. NAT pamięta, które urządzenie wewnętrzne wysyłało dane pakiety poprzez mapowanie wewnętrznych adresów na zewnętrzne.

Cztery kategorie mechanizmów pozwalających koegzystować IPv4 oraz IPv6: