Na dzień przed 802.11n, czyli obiecanki-cacanki

Urządzenia Wi-Fi powoli wypierają kable - od tego trendu nie ma już odwrotu, bo choć transfery są niższe, wyjątkowo liczy się wygoda pracy "bez smyczy". Na sklepowych półkach, prócz klasycznych już urządzeń 802.11g, na dobre zagościł sprzęt pre-802.11n. Jego producenci obiecują rzucające na kolana transfery i zasięg pozwalający na objęcie sygnałem małej wsi. Tymczasem "pre-N" to najczęściej tylko naklejka, spod której prześwituje stary napis "MIMO" albo "SMART Antenna". Dlatego postanowiliśmy przyjrzeć się technologiom, które zaistnieją w 802.11n oraz sprawdzić, jak dają sobie radę najpopularniejsze tego typu urządzenia na rynku. Wyniki nas nie zachwyciły, choć nie było aż tak źle, jak początkowo się spodziewaliśmy.

Średnie osiągi urządzeń zgodnych z 802.11g sprawiły, że już w styczniu 2004 roku instytut standaryzacyjny IEEE (Institute of Electrical and Electronics Engineers) rozpoczął prace nad nową specyfikacją, której przydzielono literę n. Badania przeprowadzano w kilku grupach roboczych, z których każda przygotowała własną wersję standardu. Po trwających rok zawirowaniach na placu boju pozostały dwie grupy robocze, każda z własnym projektem opartym na technologii MIMO (Multiple Input Multiple Output). Zapewnia ona znaczne zwiększenie przepustowości i zasięgu sieci przez jednoczesne prowadzenie kilku transmisji we wspólnym kanale, z wykorzystaniem kilku anten i odbiorników.

Zobacz cyfrowy domek

Uruchomiliśmy niedawno specjalną sekcję poświęconą elektronicznym urządzeniom domowym. Znajdziesz tam nie tylko nowinki technologiczne, ale także poradniki związane z konfigurowaniem sieci lokalnej, komunikacją przez Internet oraz kupowaniem urządzeń. Dzięki atrakcyjnej szacie graficznej możesz przeglądać materiały otwierając poszczególne pomieszczenia - kuchnię, gabinet, sypialnię, garaż, itd. Zapraszamy

Wcześniej było Super G

Pierwszą metodą zwiększenia wydajności sieci bezprzewodowych 802.11g było zastosowanie opracowanej przez Atherosa w marcu 2004 roku technologii Super G. Pozwala ona na uzyskanie przepustowości 108 Mb/s dzięki m.in. skróceniu przerwy między kolejnymi ramkami danych w wyniku zastosowania technologii frame bursting i zastosowaniu sprzętowej kompresji ramek danych opartej na algorytmie Lempel Ziv stanowiącym podstawę programów Pkzip oraz WinZip.

"Sprytne" anteny?

Inną technologią pozwalającą na przyspieszenie Wi-Fi jest technologia SMART Antenna, w której stosuje się kilka anten o różnej charakterystyce promieniowania fali radiowej. Zastosowanie tylko trzech anten pozwala na wybór optymalnej konfiguracji z siedmiu możliwych do uzyskania.

Lepsze pokrycie terenu zmniejsza zawodność transmisji, czyli liczbę ramek wymagających retransmisji. Oznacza to niewielki wzrost przepustowości sieci, znaczne zwiększenie jej zasięgu oraz eliminację tzw. martwych stref (dead spots), obszarów w zasięgu sieci, do których nie docierają fale radiowe.

Linksys wybiera SRX

SRX (Speed and Range eXpansion) to nowatorskie rozwiązanie zastosowane w urządzeniach firmy Linksys. Zastosowano w nim również technologię MIMO i oparto je na chipsecie Airgo, zwanym TRUE MIMO. W przeciwieństwie do rozwiązań innych producentów wykorzystuje on tylko jeden kanał radiowy, dzięki czemu nie zajmuje pasma, pozwalając na pracę większej liczby sieci WLAN w jednej lokalizacji.

W odróżnieniu od urządzeń 802.11b i 802.11g SRX używa dwóch nadajników i trzech odbiorników fal radiowych. Sygnał wysyłany przez nadajniki odbija się od napotkanych przeszkód, a odbiornik potrafi przetworzyć sygnał otrzymany z kilku kierunków.

Efektem jest trzykrotne zwiększenie zasięgu sieci i aż ośmiokrotny wzrost szybkości transferu danych, choć producent nie podaje, czy punktem odniesienia jest standard 802.11g, czy może 802.11b.

Firma Konsorcjum FEN udostępniła nam do testów router WRT54GX-EU (cena sklepowa: 560-580 zł) wraz z kartą PCMCIA WPC54GX-EU.

Router Linksys WRT54GX-EU

Router Linksys WRT54GX-EU