Entuzjazm do uczenia się

Po wybuchu zainteresowania na początku poprzedniej dekady i spadku w czasach kryzysu firmy ponownie zaczynają eksperymentować z systemami zarządzania wiedzą w organizacji.

Instytuty badawcze zgłębiające zagadnienia uczenia się we współczesnych organizacjach zwracają uwagę na głębokie zmiany zachodzące w podejściu do szkolenia pracowników. E-learning jest ich częścią i bywa ich katalizatorem, ale zmiany te w gruncie rzeczy związane są z coraz szybszym przekształcaniem się współczesnych organizacji i ich otoczenia oraz zmianą sposobu korzystania ze źródeł informacji wywołaną rozwojem Internetu.

Obok uczenia się formalnego i niesformalizowanego wyraźniej zarysowało się - zawsze obecne, ale stosunkowo rzadko organizacyjnie wspierane - uczenie się społeczne. Pogłębiająca się specjalizacja pracowników i upowszechnienie się technologii zdalnego nauczania umożliwiły uzyskanie dostępu do specjalizowanych baz wiedzy i szkoleń, na które wcześniej - w obliczu niewielkiego popytu po stronie własnej kadry - firma nie mogłaby sobie pozwolić. Duże porcje wiedzy zawartej w kilkudniowych szkoleniach zastąpiły niewielkie kawałki konsumowane przez pracowników w godzinach normalnej pracy. Szkolenia poprzedzające tradycyjnie objęcie służbowych obowiązków zastąpione zostały stałą, dynamicznie zmieniającą się ścieżką podnoszenia zawodowych kompetencji, kształtowaną w dużej mierze przez samego pracownika zgodnie z potrzebami stawianymi mu przez jego stanowisko pracy.

W gruncie rzeczy ścieżka szkolenia zastępowana jest dziś środowiskiem edukacyjnym, z którego pracownik może czerpać wiedzę w szybko zmieniającym się otoczeniu. Większe znaczenie zyskuje sprawna współpraca specjalistów w organizacji niż zaliczenie kolejnych certyfikatów. Co więcej, wielu pracowników jest dziś nie tylko biernymi odbiorcami szkoleń, ale też ich współtwórcami. Od pracowników organizacji oczekuje się, że będą się dzielić swoją wiedzą z innymi - wprost i za pośrednictwem wirtualnych platform. Samo szkolenie zmieniło swój charakter: pracownik nie jest uczniem bezwolnie przyswajającym treść lekcji, lecz studentem aktywnie zgłębiającym źródła wiedzy.

W nieformalny sposób

Wiele badań dowiodło, że ludzie uczą się najwięcej nie poprzez formalne programy szkoleniowe. Nieformalna nauka stanowi 75% procesu uczenia się, które zachodzi we współczesnych organizacjach. Innymi słowy, ludzie uczą się najwięcej, wykonując pracę, której oczekuje od nich pracodawca, a większość wiedzy zdobywają poprzez kontakt z innymi pracownikami, samodzielne zgłębianie wiedzy i opiekę mentorów i przełożonych. Programy edukacyjne dla pracowników oparte na metodach niesformalizowanych i samodzielnym studiowaniu mają znacznie większą skuteczność, jako narzędzie powiększania wiedzy, kompetencji i produktywności pracowników niż tradycyjne szkolenia, warsztaty i seminaria, a jednocześnie kosztują znacznie mniej. Innymi słowy, współczesne podejście do szkolenia pracowników koncentruje się wokół dostarczenia im wiedzy w miejscu ich pracy, a nie na wyciągnięciu ich z miejsca pracy, w celu odbycia formalnego szkolenia.

Z tego względu firmy dostarczające rozwiązania e-learningowe i wspierające propagację wiedzy w organizacji koncentrują się dziś na budowaniu portali, które łączyłyby dostarczone z zewnątrz materiały stworzone przez ekspertów z materiałami i komentarzami odzwierciedlającymi wiedzę i doświadczenia pracowników oraz interaktywnymi ćwiczeniami i symulacjami, możliwie blisko odzwierciedlającymi świat rzeczywisty. Dostawcy platform edukacyjnych wykorzystują też mechanizmy śledzenia uczestników "sieci wymiany wiedzy", które cieszą się tak dużą popularnością w internetowych sieciach społecznościowych i mikroblogowych. Przykładowo, portal wiedzy InGenius firmy Skillsoft opiera się na założeniu, że aby umożliwić pracownikom skuteczne pozyskiwanie wiedzy, należy "włożyć zwykłą zawartość książek w kontekst organizacji i projektów". Uzyskuje się to dzięki mechanizmom komentowania materiałów z bazy wiedzy przez użytkowników i sprzęgnięciu bazy z profilami pracowników oraz opisem ich zawodowych kompetencji i zainteresowań.


TOP 200