Strategie migracji

Wiele firm ma stare aplikacje na dużych komputerach (mainframe) i opracowanie sposobu możliwie bezbolesnego przejścia na nowe aplikacje klient/serwer ma dla nich zasadnicze znaczenie.

Wiele firm ma stare aplikacje na dużych komputerach (mainframe) i opracowanie sposobu możliwie bezbolesnego przejścia na nowe aplikacje klient/serwer ma dla nich zasadnicze znaczenie.

Jeżeli podjęto już decyzję, że należy dokonać migracji do nowego środowiska przetwarzania, to wykonać ją można na kilka sposobów:

Renowacja aplikacji

Oznacza zwykle przejście z częścią klienta aplikacji na interfejs graficzny np. Windows. Nadaje to jej nowy wygląd i właściwości użytkowe (look and feel) oraz umożliwia pewien poziom integracji z aplikacjami biurowymi. Jednakże zwykle nie zmienia się zasadniczych właściwości funkcjonalnych aplikacji. Jest to metoda na krótką metę, zalecana jedynie w celu zmniejszenia nacisków na dział informatyki firmy, zajmujący się opracowaniem nowych aplikacji bądź dokonujący bardziej kompleksowego przejścia do przetwarzania klient/serwer.

Relokacja aplikacji

Modne ostatnio przechodzenie na mniejsze komputery (downsizing) spowodowało, że wiele firm poważnie rozważa przeniesienie aplikacji z posiadanego dużego komputera na rzekomo tańsze systemy otwarte. Podobnie jak renowacja, relokacja nie przynosi korzyści, a właściwości funkcjonalne aplikacji na ogół nie ulegają zmianie.

Powtórne napisanie aplikacji

Podjęcie takiej decyzji pozwoli zarówno na renowację, relokację, jak i ulepszenie właściwości funkcjonalnych aplikacji oraz zrealizowanie strategii przetwarzania rozproszonego w architekturze klient/serwer i uczynienie aplikacji w pełni przenośną.

Wskazane jest użycie nowoczesnych narzędzi do opracowania aplikacji, opartych na słownikach i repozytoriach danych, graficznego interfejsu użytkowego, niezależnych od środowiska systemowego oraz zapewniających prostą migrację do programowania obiektowego.

Zamiana

Większą popularność niż poprzednie alternatywy zyskuje obecnie metoda zamiany aplikacji na inną, realizującą te same funkcje. Jednakże gotowe aplikacje "z półki" nie dają możliwości rozwijania ich ani przejścia na inne platformy systemowe. Nawet jeśli aplikacja ma strukturę modułową, to dodanie nowych modułów wiąże się z koniecznością opanowania firmowego interfejsu programistycznego, nieprzydatnego programistom w razie przejścia do pracy w innym środowisku. Jeśli nawet taka metoda unowocześnienia aplikacji jest atrakcyjna dla użytkowników, może okazać się nie do przyjęcia dla informatyków firmy.

Re-engineering

Wykonanie całkowicie nowych aplikacji we własnym zakresie, w trakcie procesu przemyślenia przez firmę jej podstaw działania i restrukturyzacji, daje największe szanse stworzenia systemu przystosowanego do specyfiki działania firmy. Niesie także największe ryzyko stworzenia systemu sztywno związanego z nową strukturą organizacyjną firmy, nie zaś z realizowanymi w niej procesami. Nowe "mastodonty" informacyjne powstają na naszych oczach.

Użytkownik pobudza postęp

W wielu firmach nowe podejście do problemów zarządzania informacją jest pobudzane nie przez dział informatyki firmy, ale przez użytkowników komputerów PC. Trzeba bowiem pamiętać, że współczesny użytkownik rzadko zadowala się mało elastycznym, znakowym interfejsem graficznym aplikacji stworzonym na wyobrażenie i zgodnie z pomysłami informatyka. Nagromadzenie wiedzy informatycznej powoduje, że użytkownik mający stały kontakt z nowymi, łatwymi w użyciu narzędziami dostępu do danych, zechce z nich skorzystać w celu przygotowania własnych aplikacji - na miarę jego potrzeb i umiejętności.

Ryzyko i trudności

Zwykle nie docenia się złożoności procesu przechodzenia z aplikacji monolitycznych na dużym komputerze do przetwarzania rozproszonego klient/serwer w środowisku sieciowym ani kosztów tego procesu. Samo wyrzucenie dużego komputera niczego nie załatwia ani nie obniża kosztów. Jak pokazuje praktyka duży komputer daje do dyspozycji narzędzia, które nie są przeważnie dostępne w środowisku sieciowym. Dotyczy to zwłaszcza bezpieczeństwa danych, zarządzania nimi i wykonywania kopii archiwalnych.


TOP 200