StarCat - superserwer Suna

Sun wprowadził do swojej oferty na początku października nowy unixowy (Solaris) serwer oparty na procesorach RISC, mając nadzieję, że stawi on czoła 64-bitowym serwerom platformy Itanium i produktom podobnej klasy, takim jak SuperDome (Hewlett-Packard).

Sun wprowadził do swojej oferty na początku października nowy unixowy (Solaris) serwer oparty na procesorach RISC, mając nadzieję, że stawi on czoła 64-bitowym serwerom platformy Itanium i produktom podobnej klasy, takim jak SuperDome (Hewlett-Packard).

Jest to wysoko wydajny serwer z "najwyższej półki", zaprojektowany z myślą o tych użytkownikach, którzy uruchamiają szczególnie ważne aplikacje i mają bardzo wysokie wymagania, jeśli chodzi o szybkość przetwarzania danych i dostępność systemu. Nowy serwer nosi roboczą nazwę StarCat, a jego oficjalna nazwa katalogowa to Sun Fire 15K. Zgodnie ze strategią przyjętą przez Sun StarCat powinien zastąpić serwer najwyższej klasy oznaczony symbolem E-10000.

Zobacz również:

Jest to najpotężniejszy serwer zaprojektowany przez firmę Sun (uwaga ta dotyczy nawet rozmiarów i wagi produktu - ponad 1000 kg), w którym można zainstalować do 106 procesorów. Jak wszystkie produkty tej klasy, tak i ten nie jest tani. Sun Fire 15K, wyposażony w 16 procesorów i 20 GB pamięci RAM, kosztuje 1,4 mln USD, a za serwer oferujący wszystkie możliwe dodatkowe funkcje trzeba zapłacić ponad 10 mln USD!

Wszystkie modele serwera Sun Fire 15K są oparte na procesorach UltraSparc III taktowanych zegarem 900 MHz. Dla porównania, serwer E-10000 jest oparty na procesorach UltraSparc II taktowanych zegarem 466 MHz i może obsłużyć do 64 takich układów CPU.

Serwer jest wyposażony w 72 gniazda PCI (36 gniazd 66 MHz i 36 gniazd 33 MHz, wszystkie pracujące w trybie "hot swapping" - wymiana kart "na gorąco"). Miarą wydajności serwera są dwie liczby: główna magistrala danych serwera potrafi przesyłać informacje z maksymalną szybkością 172,8 GB/s (szybkość robocza 43,2 GB/s), a zintegrowana przepustowość kanałów I/O to 21,6 GB/s.

Kolejne zaawansowane rozwiązania to: możliwość partycjonowania serwera (technologia Dynamic System Domains, która pozwala tworzyć w obszarze jednego serwera do 18 niezależnych partycji, co zwiększa bezpieczeństwo pracy i powoduje, że awaria zlokalizowana w jednej domenie nie wpływa na inne domeny) i mechanizm automatycznej realokacji zasobów, takich jak układy CPU, pamięć i kanały I/O (technologia Dynamic Reconfiguration/Automated Dynamic Reconfiguration; proces realokacji zasobów odbywa się w trybie on-line, nie zakłócając pracy całego systemu).