PIERWSZA ROSYJSKA MONTOWNIA IMB

4 października 1993 r. w dniu pogrzebu radzieckiego systemu parlamentarnego, w odległym od Moskwy o 20 km Zielenogradzie ruszyła pierwsza montownia komputerów IMB PS/1. W opłaconych przez "Wielkiego Błękitka" pomieszczeniach tamtejszej fabryki "Kwant", z dostarczonych z całego świata oryginalnych części może być rocznie montowanych do 120 tys. komputerów. Oczywiście pod warunkiem, że będzie na nie zbyt.

4 października 1993 r. w dniu pogrzebu radzieckiego systemu parlamentarnego, w odległym od Moskwy o 20 km Zielenogradzie ruszyła pierwsza montownia komputerów IMB PS/1. W opłaconych przez "Wielkiego Błękitka" pomieszczeniach tamtejszej fabryki "Kwant", z dostarczonych z całego świata oryginalnych części może być rocznie montowanych do 120 tys. komputerów. Oczywiście pod warunkiem, że będzie na nie zbyt.

Działające od dwóch lat IBM-Russia, której sieć dealerska liczy już w Rosji przeszło 200 partnerów, zdecydowała się zainwestować w montaż swego sprzętu w tym kraju. Datę inauguracji pracy montowni IBM w położonym na północny- zachód od Moskwy Zielenogradzie wybrano wyjątkowo nieszczęśliwie na 4 października, a więc na dzień, gdy na ulicach rosyjskiej stolicy trwały walki uliczne.

Moc produkcyjna montowni, którą umieszczono w pomieszczeniach wynajętych od lokalnych zakładów elektronicznych "Kwant", osiąga miesięcznie 8-10 tys. komputerów osobistych. PS-y składane są na dwóch liniach technologicznych: na tradycyjnej taśmie oraz na zautomatyzowanych wózkach. Części są dostarczane z zagranicznych magazynów IBM. W chwili obecnej zakład zatrudnia 70 pracowników. Wysokość środków, zainwestowanych przez IBM w wyposażenie technologiczne montowni, szacowana jest na 1,5 mln USD. Podobną sumę przeznaczono na gruntowne przeszkolenie kadr pracowniczych w największym europejskim zakładzie firmy IBM w szkodzkiej miejscowości Greenock. Stamtąd też oddelegowano do Zielenogradu kilku specjalistów, którzy kierowali rozruchem montowni.

Na pierwszym etapie rozruchu montowni, w Zielenogradzie produkowane są dwa podstawowe modele komputerów PS/1 - 451 i 461 (486SX, odpowiednio 25 i 33 MHz, RAM 2 MB, HD 85 MB, standardowo wyposażone w rosyjską wersję IBM-DOS ver. 5.0 oraz zrusyfikowany pakiet zintegrowany Works). Nieznana jest jeszcze oficjalna cena "rosyjskich" PS-ów. IBM słynie ze stosowania przeróżnych upustów cenowych, stąd też cenę dyktować będą dealerzy. W Moskwie szacuje się, iż komputery te nie powinny kosztować więcej, niż 1300-1600 USD (aktualny kurs dolara w Moskwie: czarnorynkowy - 1200, oficjalnie 1191 - 24.10).

W podmoskiewskiej montowni IBM stworzono bardzo surowy system testowania i kontroli, co zapewnia poziom produkcji w niczym nie ustępujący jakością produktowi oryginalnemu. Z tego też względu wszystkie komputery wyprodukowane w tym zakładzie będą miały znak firmowy IBM i standardową gwarancję.

Jak mnie poinformował kilka dni później dyrektor "Kwantu" Bogdan Połatajko, wybór przez IBM jego zakładu był nieprzypadkowy. Należy on bowiem do unikatowych przedsiębiorstw w systemie rosyjskiego przemysłu elektronicznego. Zapewnia bowiem pełny cykl produkcyjny, który obejmuje wytwarzanie płyt głównych, produkcję elementów plastykowych, montaż i testowanie finalnego produktu. W szczytowym okresie zakłady "Kwant" produkowały rocznie 800 tys. rosyjskich "pecetów". Krach gospodarczy w Rosji oraz konkurencja tańszych, a co ważniejsze - dużo lepszych dalekowschodnich klonów, praktycznie rozłożyła zakład na łopatki. Przy średniej płacy, sięgającej w Rosji 80 tys. rubli, jego pracownicy zarabiają dziś 40-45 tys. Poszukiwania partnera, który pomógłby wyprowadzić "Kwant" z gospodarczej zapaści, doprowadziły do kontaktów z IBM. I choć dyrektor przyznał, iż inwestycja w Zielenogradzie jest stosunkowo niewielka, jak na możliwości giganta, to ma jednak nadzieję, iż potencjał "Kwanta" zostanie odpowiednio wykorzystany przez IBM w późniejszym okresie.

Również przedstawiciele IBM-Russia nie ukrywali, iż w przyszłości planują stopniowe uruchamianie w Zielenogradzie produkcji części, w pierwszej kolejności bloków zasilania, a w perspektywie - również płyt głównych.


TOP 200