Nowości w świecie mainframe

Najnowsza wersja systemu operacyjnego dla systemów mainframe firmy IBM zostanie wzbogacona o narzędzia do przewidywania symptomów awarii. Udostępniono także technologię deduplikacji danych.

25:1

maksymalny stopień kompresji danych przy deduplikacji za pomocą TS7680

Firma IBM corocznie w sierpniu wydaje aktualizacje systemu operacyjnego z/OS, dostarczając kilka miesięcy wcześniej informacji o zmianach w najnowszej wersji. Obecnie, nowy system zostanie oznaczony jako Version 1 Release 12 i będzie zgodny z wszystkimi komputerami mainframe IBM wydanymi w ciągu ostatnich 10 lat. IBM zapewnia, że system będzie oficjalnie wspierany przy pracy w następnej generacji sprzętu klasy mainframe. Zgodnie z planami, sprzedaż tych komputerów rozpocznie się jeszcze w tym roku.

W nowym wydaniu systemu operacyjnego udostępniono narzędzia, które mają na celu usprawnienie odzyskiwania jego sprawności w tych przypadkach, gdy traci on swoją maksymalną wydajność. Jest to problem, który w przypadku komputerów klasy mainframe jest dotkliwy, chociaż występuje bardzo rzadko. Stąd wynika brak wiedzy na temat rozwiązywania problemów z wydajnością oraz znajdowania ich przyczyn. Niejednokrotnie pierwsze symptomy nadchodzących problemów można wcześniej wykryć, ale dotychczas brakowało narzędzi, które pomagałyby administratorom przy rozpoznawaniu takich przypadków. "Maszyny i systemy klasy mainframe mogą bardzo długo działać bez wyłączania czy restartów, dlatego gdy nastąpi bardzo rzadka awaria, skutkująca zmniejszeniem wydajności, niewielu administratorów wie, w jaki sposób diagnozować przyczyny i jak sprawnie przywrócić normalną wydajność" - mówi Robert Rogers, inżynier systemowy w firmie IBM.

Predictive Failure Analysis, chociaż występował w poprzednich wydaniach, obecnie posiada dwie bardzo ważne możliwości - analizę zapisów o błędach oraz informacji o wykorzystaniu zasobów maszyny. Analiza ta ma na celu przewidywanie wczesnych symptomów nadchodzących awarii. Wykorzystywane tutaj algorytmy modelowania pracy analizują stan normalnej eksploatacji maszyny i systemu. Gdy stan odbiega od modelu normalnej pracy, system raportuje problem - w wielu przypadkach jeszcze zanim doprowadzi on do poważniejszych kłopotów. W ten sposób można wychwycić zmiany, które mogłyby umknąć przy typowej analizie pracy systemu, a także analizować pracę aplikacji podczas jej testów.

Podobnym narzędziem jest Run Time Diagnostics, które analizuje kluczowe wskaźniki pracy systemu i w ten sposób identyfikuje przyczyny degradacji jego wydajności. Narzędzie to ma pracować nie dłużej niż minutę, dostarczając informacji, które ułatwiają podejmowanie decyzji przez administratorów.

Niekiedy w środowisku mainframe są eksploatowane tak krytyczne aplikacje, że czas analizy i reakcji człowieka byłby zbyt długi. Systemy wykorzystujące Parallel Sysplex posiadają komponenty GRS i XCF, które są tak zaprojektowane, by automatycznie reagowały i podejmowały zaplanowane akcje. W ten sposób można uniknąć incydentów, w których problem objąłby całą infrastrukturę Sysplex i w ten sposób naraził na przestoje inne krytyczne aplikacje. System może izolować elementy, zatrzymywać i uruchamiać krytyczne obiekty w ciągu sekund, chroniąc przed rozwojem awarii i pojawieniem się poważnych problemów.