Najkrótszą drogą do Internetu

Internet Information Server 5.0 wbudowany w Windows 2000 czyni z tego systemu solidną platformę do realizacji zarówno podstawowych serwisów internetowych, jak i zaawansowanych usług handlu elektronicznego.

Internet Information Server 5.0 wbudowany w Windows 2000 czyni z tego systemu solidną platformę do realizacji zarówno podstawowych serwisów internetowych, jak i zaawansowanych usług handlu elektronicznego.

Zastosowanie systemu Windows 2000 jako serwera internetowego jest jednym z celów, które najłatwiej osiągnąć podczas kompleksowej migracji do nowego systemu. Serwer Windows 2000, udostępniający stronę WWW firmy i zapewniający dostęp przy użyciu przeglądarki do danych korporacyjnych, może bowiem pracować całkowicie niezależnie od domen Windows NT 4.0 lub Windows 2000. Serwer taki nie musi również mieć zainstalowanych usług katalogowych Active Directory, co powoduje, że znacznie prościej jest go zainstalować i skonfigurować niż pozostałe serwery z Windows 2000, pełniące inne funkcje sieciowe. Jest więc bardzo prawdopodobne, że migracja serwerów pełniących funkcję serwerów WWW będzie jednym z pierwszych etapów migracji przeprowadzanych przez dzisiejszych użytkowników serwerów z systemem Windows NT 4.0.

Internet Information Server 5.0 (IIS) wbudowany w Windows 2000 oferuje więcej możliwości niż stosowany obecnie IIS 4.0. Chociaż zakres funkcjonalny serwera internetowego nie został znacząco poszerzony, to Microsoft praktycznie usprawnił wszystkie wchodzące w jego skład komponenty. Przede wszystkim firma dała administratorom oraz osobom odpowiedzialnym za nadzór funkcjonowania stron korporacyjnych wiele nowych możliwości kontroli wydajności i audytu pracy serwisów internetowych, pozwalających z jednej strony ograniczać liczbę zasobów wykorzystywanych przez aplikacje WWW, z drugiej - monitorować ich pracę w celu stałej optymalizacji.

Aplikacje pod kontrolą

Źródłem największych problemów serwerów IIS 4.0 są błędnie napisane aplikacje bądź skrypty w językach, takich jak Perl, które powodują wykorzystanie wszystkich zasobów serwera bądź zawieszanie pracy IIS-a. Administrator nie ma, w obecnie dostępnej na rynku wersji Windows NT 4.0, możliwości ograniczenia wykorzystania przez serwer IIS pamięci serwera i czasu procesora.

IIS 4.0 pozwala na uruchamianie aplikacji na dwa sposoby: jako proces serwera WWW lub jako niezależny od serwera internetowego. W drugim przypadku wadliwa aplikacja nie będzie powodowała przerwania pracy IIS, ale wadą tej opcji jest konieczność oddzielnego alokowania zasobów systemowych dla każdego uruchamianego procesu aplikacji (Microsoft zaleca, by w ramach oddzielnych procesów działało nie więcej niż 10 aplikacji). Nowy IIS 5.0 zapewni administratorom jeszcze jedną opcję. Pewna grupa aplikacji, która nie maja istotnego znaczenia do zapewnienia podstawowej funkcjonalności strony WWW, będzie mogła być uruchamiana w ramach jednego wspólnego procesu (Pooled Process). Pozwoli to zaoszczędzić zasoby systemowe, a jednocześnie uniezależnić podstawowy serwis IIS od pracy zewętrznych aplikacji.

Nowością IIS 5.0 są funkcje umożliwiające zaawansowane monitorowanie aplikacji intra- i internetowych, uruchamianych na serwerze WWW . IIS rozszerza standardowy log w formacie W3C Extended Log File Format o dodatkowe parametry, które pozwalają analizować, w jakim stopniu indywidualne wirtualne serwery WWW obciążają procesor serwera, na którym są fizycznie zainstalowane. Funkcja ta, nazwana Process Accounting, ułatwia wykrycie błędnie pracujących aplikacji i skryptów CGI, które powodują największe obciążenie procesora, uniemożliwiające poprawną pracę serwera (aczkolwiek logowanie nie jest realizowane indywidualnie dla aplikacji, lecz całych serwerów wirtualnych). Z takimi "niesfornymi" skryptami i aplikacjami administrator może sobie poradzić. IIS 5.0 zapewnia funkcjonalność Process Throttling, umożliwiającą przydzielanie czasu procesora (wyrażanego w procentach) indywidualnie aplikacjom ASP, filtrom ISAPI i skryptom CGI.

Logowanie obciążenia procesora ma istotne znaczenie także dla tych firm, które komercyjnie udostępniają własne serwery do realizacji serwisów internetowych dla firm trzecich, np. operatorów internetowych. W zależności od liczby zasobów procesora przydzielonych danej stronie internetowej mogą one w różny sposób kształtować tabele opłat dla swoich klientów.


TOP 200