Naciśnij i mów

Nazwa usługi - push to talk - jest jednocześnie najkrótszym jej opisem. Abonent wybiera rozmówcę, naciska przycisk, mówi, zwalnia, przyciska, po czym słucha odpowiedzi. To próba dodania funkcjonalności walkie-talkie do telefonu komórkowego z wykorzystaniem sieci GPRS dla transmisji pakietów IP przenoszących próbki mowy.

Nazwa usługi - push to talk - jest jednocześnie najkrótszym jej opisem. Abonent wybiera rozmówcę, naciska przycisk, mówi, zwalnia, przyciska, po czym słucha odpowiedzi. To próba dodania funkcjonalności walkie-talkie do telefonu komórkowego z wykorzystaniem sieci GPRS dla transmisji pakietów IP przenoszących próbki mowy.

Push to talk over cellular (PoC) zachowuje zasadę transmisji półdupleksowej znanej z walkie-talkie (ja mówię - ty słuchasz, ja słucham - ty mówisz). Najważniejsze aspekty techniczne usługi PoC to:

  • Półdupleks w komunikacji między użytkownikami.

  • Dedykowany sprzęt - serwer(y) PoC - używany do sygnalizacji i transmisji między użytkownikami.

  • Głos transmitowany z użyciem technologii VoIP przez sieć GPRS.

  • Protokół SIP używany do zestawiania/rozłączania sesji między użytkownikami.

  • Adresacja użytkowników przez MSISDN i/lub format alfanumeryczny.

Geneza

Naciśnij i mów

Zasada działania PoC

Pomysł wzbogacenia telefonu komórkowego w funkcjonalność walkie-talkie powstał przed ponad dziesięcioma laty w firmie Nextel (amerykański operator telefonii komórkowej). Usługa odniosła sukces i aktualnie korzysta z niej 13 mln abonentów Nextela. Nieprzypadkowo pierwszymi klientami były firmy budowlane, bowiem push to talk doskonale rozwiązuje problem komunikacji pomiędzy pracownikami na placu budowy bez konieczności ponoszenia kosztów związanych z instalacją i eksploatacją tymczasowej infrastruktury.

Sukces firmowej technologii Nextela sprawił, że inni amerykańscy operatorzy telefonii komórkowej wraz z producentami sprzętu telekomunikacyjnego postanowili opracować standard usługi, tworząc otwarty rynek zarówno dla infrastruktury, jak i terminali.

Standaryzacja

Naciśnij i mów

Architektura systemu PoC

W sierpniu ubiegłego roku konsorcjum złożone z firm Ericsson, Motorola, Nokia, Siemens przy wsparciu operatorów AT&T Wireless Services oraz Cingular przedstawiło Open Mobile Alliance propozycję standardu Push to talk over Cellular (PoC). W przedłożonej specyfikacji PoC jest oparty na wykorzystaniu IP Multimedia System (IMS), zgodnym z 3GPP release 5 (TS 23.228 i TS 24.229). Niemniej dopuszczone jest wykorzystanie również innych typów sieci komórkowych zgodnych z 3GPP - w szczególności w już istniejących sieciach GPRS release 98/99.

Zakres proponowanego standardu - określanego jako wydanie 1.0 - jest ograniczony do opisu interfejsu użytkownik - sieć oraz podstawowej funkcjonalności usługi. Równocześnie należy pamiętać, że standard nie został jeszcze zatwierdzony przez OMA i kwestia obecności konkretnych usług czy rozwiązań pozostaje otwarta.

Usługi dostępne dla użytkowników końcowych

Zestawienie podstawowych usług dostępnych dla użytkowników zawarto w tabeli (str. 61). Ponadto system powinien umożliwiać:

Zarządzanie grupami użytkowników:

  • tworzenie/usuwanie grup

  • dodawanie/usuwanie członków do/z grup założonych przez użytkownika
Naciśnij i mów

Telefon Nokia 5410 jest pierwszym aparatem GSM firmy Nokia z funkcją <i>push to talk</i>. Od 2005 r. funkcja ta ma być dostępna we wszystkich telefonach Nokia działających w sieciach GPRS i WCDMA

Zarządzanie listami dostępu (access lists):
  • istnieją dwa rodzaje list dostępu - accept i reject, na których użytkownik umieszcza nazwy grup i użytkowników, od których odpowiednio akceptuje albo odrzuca żądania połączeń

  • użytkownik może modyfikować zawartość obu list
Do not disturb:

  • użytkownik ma możliwość włączenia domyślnego odrzucania wszystkich przychodzących żądań połączeń

Techniczna realizacja PoC

Na rys. 2 została przedstawiona funkcjonalna architektura systemu PoC, proponowana w specyfikacji. Specyfikacja określa jedynie funkcjonalną architekturę systemu PoC - sposób praktycznej realizacji leży w gestii dostawców.

W specyfikacji wyodrębniono następujące jednostki funkcjonalne:

UE (User equipment) - terminal (telefon) będący klientem dla aplikacji PoC.

Access - sieć komórkowa (dostęp radiowy oraz SGSN/GGSN) umożliwiająca dostęp do usługi.

PoC Server - "wół roboczy" systemu PoC, realizujący funkcje związane z obsługą sesji użytkowników, czyli:

  • punkt końcowy dla sygnalizacji SIP (zestawianie/zwalnianie sesji) do/od użytkowników

  • punkt końcowy dla RTP/RTCP do/od użytkowników

  • "floor control" - czyli przydzielanie uczestnikom danej sesji prawa do mówienia w konkretnym momencie

  • obsługa sesji grupowych, w tym kontrola przynależności do grupy, identyfikacja użytkowników

  • realizacja funkcjonalności "do not disturb"

  • kontrola jakości połączeń

  • generowanie danych billingowych.


TOP 200