Jak testowano karty?

Sprzęt standardu PC Card świadczy nieocenione usługi tym użytkownikom, którzy zamierzają łączyć się ze swoją macierzystą siecią LAN pracując w terenie czy też muszą np. sporządzić pilny raport w domu. Łącza telefoniczne są drogie, dlatego szybkość pracy modemów standardu PC Card jest bardzo istotna sprawą. Oprócz testowania szybkości pracy modemu sprawdzaliśmy też możliwość wysyłania i odbierania faksów pod kątem współpracy ze sprzętem produkowanym przez różne firmy. W przypadku sprzętu PC Card ważne są cechy, takie jak: łatwość instalowania i konfigurowania karty oraz kompatybilność z różnego rodzaju oprogramowaniem i laptopami.

Sprzęt standardu PC Card świadczy nieocenione usługi tym użytkownikom, którzy zamierzają łączyć się ze swoją macierzystą siecią LAN pracując w terenie czy też muszą np. sporządzić pilny raport w domu. Łącza telefoniczne są drogie, dlatego szybkość pracy modemów standardu PC Card jest bardzo istotna sprawą. Oprócz testowania szybkości pracy modemu sprawdzaliśmy też możliwość wysyłania i odbierania faksów pod kątem współpracy ze sprzętem produkowanym przez różne firmy. W przypadku sprzętu PC Card ważne są cechy, takie jak: łatwość instalowania i konfigurowania karty oraz kompatybilność z różnego rodzaju oprogramowaniem i laptopami.

Wydajność i ocena pracy kart

Instalowanie i konstrukcja

Nie jest rzeczą przyjemną, jeśli w oddalonym o kilkaset km od naszego biura hotelu odkrywamy nagle, że karta nie chce współpracować z oprogramowaniem zainstalowanym w naszym notebooku. Oceniając łatwość instalowania sprzętu założyliśmy, że system przenośny dysponuje tylko systemami DOS i Windows i niczym więcej. Każdą kartę próbowaliśmy podłączać do Satellite T1950CS (Toshiba America Inc.) wyposażonego w systemy DOS 6.21 i Windows 3.1, i w oprogramowanie konfigurujące sprzęt PC Card typu "card and socket services". Inaczej niż w przypadku modemów stacjonarnych podłączanych do stołowych komputerów PC, sprzęt PC Card jest narażony na uszkodzenia mechaniczne, ponieważ często przechowuje się go w walizkach czy po prostu w kieszeni. Powinien to więc być sprzęt pracujący niezawodnie.

Jeśli chodzi o instalowanie, to oceny zadowalające przyznawano tym kartom, które można było uruchomić bez potrzeby sięgania do dokumentacji. Większą liczbę punktów otrzymywały karty oferujące dodatkowe programy konfigurujące system i karty wyposażone w diody informujące użytkownika o stanie sprzętu.

Punkty odejmowano wtedy, gdy producent nie dostarczał oprogramowania pozwalającego instalować karty w laptopie, który nie dysponował oprogramowaniem konfigurującym typu "card and socket services" lub gdy program konfigurujący pracował mało intuicyjnie i niezbyt przejrzyście.

Kompatybilność sprzętowa i programowa

Użytkownicy eksploatują systemy przenośne różnych platform sprzętowych i programowych. Stąd bardzo ważną sprawą jest to, aby karta mogła współpracować z różnymi modelami laptopów i różnymi wersjami oprogramowania.

Każdą kartę instalowaliśmy w kilku typach laptopów, konfigurując za każdym razem modem na pięć różnych sposobów i próbując łączyć się z odległymi biuletynami informacyjnymi BBS.

Laptop Sattelite T1950CD dysponował oprogramowaniem komunikacyjnym Microsoft, a trzy pozostałe laptopy zostały skonfigurowane następująco: Toshiba Sattelite T2130CT - pakiet Card Manager 3.0 firmy Phonix Technology Inc, Prolinea 486 (Compaq) - pakiet Socket Services 2.0 firmy Symantec i ThinkPas 701C 486 (IBM) - pakiet CardWare 2.5 firmy Award Software.

Aby przetestować możliwość konfigurowania każdego modemu zgodnie ze standardem Plug and Play, zainstalowaliśmy system Windows 95 na laptopie ThinkPad 701C 486 i używając oprogramowania komunikacyjnego QuickLink II łączyliśmy się z różnymi biuletynami informacyjnymi BBS.

Produkt dostawał ocenę zadowalającą, jeśli współpracował z różnymi typami laptopów konfigurowanych na wiele sposobów. Dodatkowe punkty przyznawano za łatwość komunikowania się z biuletynami BBS i przesyłania danych z najwyższą możliwą szybkością. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek problemów związanych z niekompatybilnością sprzętową czy programową, karta traciła pewną liczbę pkt.

Współpraca z faksami różnych typów

Dla wielu użytkowników bardzo ważną sprawą jest możliwość wysyłania i odbierania faksów. Przeprowadziliśmy więc testy pod kątem współpracy kart z faksami różnych typów. Do monitorowania i analizowania pracy kart użyliśmy analizatora protokołów FaxProbe T.30 firmy Genoa Technology Inc.

Karty komunikowały się z sześcioma modelami standardowych faksów, które używały różnych odmian protokołu uzgodnień T.30.

Testując karty wysyłaliśmy strony zawierające sam tekst, tekst przemieszany grafiką, samą grafikę i tekst umieszczony na graficznym tle.

Każdy modem wysyłał dwa 4-stronicowe komunikaty do faksów pracujących z szybkością 9,6 Kbps i dwa 3-stronicowe komunikaty do faksów pracujących z szybkością 14,4 Kbps - każda karta wysyłała więc 44 strony komunikatów. Z kolei każdy odległy faks przysyłał dwa 3-stronicowe komunikaty do każdej karty. Każda karta musiała odebrać 36 stron komunikatów.

Produkt uzyskiwał oceną zadowalającą, jeśli mógł bez problemów wysyłać i odbierać faksy z szybkością 9,6 Kbps. Wyższe oceny przyznawano tym kartom, które mogły z powodzeniem obsługiwać odległe faksy pracując z szybkością 14,4 Kbps.

Szybkość

Przy prowadzeniu długich sesji łączności na większe odległości opłata za łącze telefoniczne jest dość wysoka, stąd ważną cechą modemów standardu PC Card powinna być maksymalna szybkość pracy. Złożone przez nas stanowisko testowe symulowało rzeczywistą transmisję danych między odległym serwerem sieci NetWare a laptopem. Przesyłane bloki danych składały się z 3 plików: plik poddany kompresji (PKZIP) o długości 593 KB, plik Word for Windows o długości 713 KB i plik wykonywalny o długości 664 KB. Każdy plik przesyłano 3 razy i na tej podstawie wyliczano średnią szybkość transferu danych oferowaną przez dany typ modemu PC Card.

Modem uzyskiwał ocenę dobrą, jeśli przesyłał dane z szybkością równą co najmniej 80% szybkości oferowanej przez najszybciej pracujący modem. Jeśli oferowana szybkość spadała poniżej tego poziomu lub jeśli modem miał problemy z nawiązywaniem łączności z odległą siecią LAN, to zdobywał automatycznie odpowiednio mniej punktów.

Cena

Punkty w tej kategorii oceny przyznawano zgodnie z zasadą: cena do 199 USD - ocena doskonała, cena od 200 do 299 USD - ocena bardzo dobra, cena od 300 do 399 USD - ocena dobra, cena od 400 do 499 USD - ocena zadowalająca, cena od 500 do 599 USD - ocena słaba, cena powyżej 600 USD - ocena niezadowalająca.