Unix rozdarty między otwartością a indywidualnością

Główni dostawcy Unixa mają nadzieję uzyskać etykietkę Unix 95, przyznawaną przez konsorcjum X/Open; wszyscy też zamierzają udostępniać wspólne środowisko użytkowe CDE (Common Desktop Environment). Istnieje jednak kilka dziedzin, np. obsługa gron komputerów (cluster), które nie zostały objęte standardami i pozostawiają producentom pewne pole manewru.

Główni dostawcy Unixa mają nadzieję uzyskać etykietkę Unix 95, przyznawaną przez konsorcjum X/Open; wszyscy też zamierzają udostępniać wspólne środowisko użytkowe CDE (Common Desktop Environment). Istnieje jednak kilka dziedzin, np. obsługa gron komputerów (cluster), które nie zostały objęte standardami i pozostawiają producentom pewne pole manewru.

Poziom standaryzacji systemów Unix ciągle rośnie. Jeżeli jednak zanikają granice, to nadal pozostają pewne dziedziny firmowe czy specjalne technologie - obsługa gron, czy technologia 64-bitowa.

Od lutego br. X/Open pozwala producentom systemów Unix korzystać z tej nazwy, pod warunkiem, że ich system spełnia specyfikację Single Unix Specification (SUS), zwaną dawniej Spec1170. Ta sama zgodność będzie konieczna w przypadku dawniejszych wersji systemu. Obecnie większość systemów unixowych - a jako pierwsi uzyskali ją Digital i Siemens-Nixdorf (SNI) - może pochwalić się etykietką "Unix 93", także przyznawaną przez X/Open. Ta etykietka nie zapewnia jednak lepszej niż 60% zgodności ze specyfikacją Spec1170. X/Open przyznaje tę specyfikację w przypadku, gdy system jest zgodny z zaleceniami przenośności XPG3 lub XPG4. Taką etykietką mogą się chwalić: ATT, Data General, Digital, HP, IBM, Novell, SCO, SUN, Silicon Graphics (SGI) i Unisys.

Etykiety "Unix 95", wymagającej pełnej zgodności ze Spec1170, nie uzyskał jeszcze żaden z producentów systemów. Zapewne pierwsze kwalifikacje do miana "Unix 95" pojawią się pod koniec br. lub na początku przyszłego.

Zgodność binarna za wszelką cenę

Obserwowany jest postęp w uzyskiwaniu zgodności binarnej programów dla najmniejszych i największych systemów komputerowych i serwerów. Ponadto, większość systemów jest w stanie obsługiwać architekturę wieloprocesorową z przetwarzaniem symetrycznym (SMP), co wynika głównie z ich zgodności z SVR4. Pojawiło się za to wiele rozwiązań firmowych w dziedzinie obsługi gron komputerów, gdyż nie obejmuje ich żadna standaryzacja.

Dopiero ostatnio pojawiły się systemy do obsługi gron, wyposażone w system plików z dziennikiem (journaling file system); na dodatek oferta jest całkowicie rozproszona, kompletnie indywidualna i firmowa. Na przykład IBM oferuje system HACMP/6000 dla swych komputerów RS/6000. HP oferuje MC/Service Guard i MC/Dist Lock Manager dla swej gamy komputerów z procesorami PA RISC. W zakresie systemów o większej wydajności IBM i SNI oferują wsparcie systemów z masową równoległością (MPP).

Znacznie rzadsze są systemy zdolne do wykorzystania nowych procesorów RISC 64-bitowych. Najbardziej zaawansowani są Digital, Silicon Graphics i Siemens-Nixdorf (p. tabela). Ostatnio Data General poinformował o swym nowym systemie DG/UX 64 bity, przeznaczonym dla przyszłych komputerów z procesorem UltraSparc. HP przewiduje przejście na architekturę 64-bitową w 1996 r. Olivier Tordo, odpowiedzialny za marketing systemów Unix w HP precyzuje, że nie istnieją standardy Unixa 64-bitowego. Jeśli zaś chodzi o aplikacje 64-bitowe, to istnieje tylko jedna - serwer bazy danych Oracle, wypuszczony kilka tygodni temu dla platformy Digitala.

W zakresie pamiętania danych Data General, HP, IBM i SUN oferują obsługę różnych poziomów RAID od 0 (kopii lustrzanej) po RAID 5.

W zakresie obsługi różnych platform sprzętowych coraz więcej producentów jest w stanie dostosować swoje systemy do różnych typów maszyn. To już właściwie koniec ery produktów firmowych. Na przykład UnixWare 2.0 jest dostępny dla sprzętu Siemensa-Nixdorfa, Olivetti i ICL (dla rodziny komputerów z procesorami Intela). Data General przystosowuje swój system do komputerów z procesorami Motorola RISC 88xxx i przyszłych systemów z procesorami UltraSparc. W końcu SUN może obsługiwać procesory SPARC, Intel i PowerPC (w końcu br.). Przypomnijmy, że nowe komputery Bull z procesorem PowerPC (rodzina Escala i Estrella) będą mogły działać pod kontrolą systemów Solaris i IBM AIX. System operacyjny IBM AIX jest używany przez firmę do obsługi zarówno jedno- jak wieloprocesorowych komputerów RS/6000 i komputerów typu MPP. System HP UX obsługuje tylko procesory HP PA-RISC.

Wszędzie CDE

W zakresie współpracy międzysieciowej i międzysystemowej, wszystkie systemy Unix są otwarte dla głównych środowisk sieciowych na rynku: NetWare, LAN Manager, LAN Server, TCP/IP i AppleShare. Pojawiło się także powszechne wsparcie dla wspólnego środowiska użytkowe CDE, opracowane przez OSF (Open Software Foundation).

Przewiduje się, że pod koniec roku większość producentów będzie miała realizację CDE. Już obecnie oferuje je Digital, łącznie z zestawem SDK (Software Development Kit) do opracowania aplikacji dla Digital Unix 3.2. Niezależnie od wsparcia dla CDE, producenci Unixa otwierają się na świat Windows. SUN umożliwia korzystanie z WABI do uruchamiania aplikacji Windows na komputerze Unix. IBM proponuje dla swych klientów WABI, SoftWindows i MAE (do uruchamiania aplikacji Macintosha).

Narzędzia do opracowania aplikacji

Większość producentów oferuje kompletne zestawy narzędzi do opracowania aplikacji - standardem są kompilatory języków: C/C++, Fortran (77 i 90), Microfocus Cobol, Pascal, Prolog i Ada. W niektórych przypadkach dostępne są specjalne, wysoko wydajne kompilatory. Na przykład Fortran HPF dla Unixa 3.2 Digitala nie wymaga od programisty specyfikowania w jaki sposób będą przekazywane komunikaty między różnymi komputerami grona.

Niektórzy producenci wykorzystują koncepcję mikrojądra. Mikrojądro Chorus będzie zintegrowane pod koniec roku z systemami SNI i UnixWare Novella.

Bezpieczeństwo

Wszyscy producenci gwarantują poziom bezpieczeństwa C2 (określony w tzw. Pomarańczowej Księdze - Orange Book). Niektóre systemy oferują poziom C2 z pewnymi funkcjami z poziomu B2 (zarządzanie hasłami i tzw. dostęp uznaniowy - Discretionary Access Control).


TOP 200