Sieci wielousługowe

Jednym z kryteriów rozwoju sieci telekomunikacyjnych jest rozszerzanie możliwości funkcjonalnych dostarczanych usług oraz powszechny do nich dostęp, niezależnie od położenia abonenta względem istniejących zasobów sieciowych.

Jednym z kryteriów rozwoju sieci telekomunikacyjnych jest rozszerzanie możliwości funkcjonalnych dostarczanych usług oraz powszechny do nich dostęp, niezależnie od położenia abonenta względem istniejących zasobów sieciowych.

Zwiększenie natężenia ruchu prowadzi do przeciążenia tradycyjnych rozwiązań central komutacyjnych publicznej sieci. Nie były i nie są one przystosowane do transmisji danych, w szczególności do wykładniczo narastającego ruchu internetowego i związanych z nim nowych aplikacji.

Większość z nich istotnie różni się wieloma parametrami transportowymi szczegółowo definiującymi trafik sieciowy, określając m.in.: typ generowanego ruchu w sieci (stała lub zmienna szybkość), niezbędną przepływność bitową (od kilku kb/s do kilku Mb/s) oraz zmienne wymagania dotyczące jakości konkretnego przekazu informacji. Istotnym wymaganiem wobec sieci wielousługowej jest też zapewnienie przekazu na odpowiednim poziomie jakości, oddzielnie dla każdej z oferowanych aplikacji w sieci.

Pierwszą i nadal popularną aplikacją sieci wielousługowych jest przesyłanie głosu sieciami danych (VoDATA), która obecnie stanowi tylko niewielką część ruchu w połączeniach lokalnych (LAN). W zastosowaniach tych jest istotny czas transmisji, gdyż podczas przekazywania głosowych pakietów danych pomiędzy dwoma rozmówcami dopuszcza się jedynie niewielki margines opóźnień. Aby umożliwić przekaz takich danych w wymaganym czasie przez takie łącza, niezbędne jest zastosowanie specjalnych mechanizmów nadawania i obsługi priorytetów transmisji.

W kierunku sieci nowej generacji

W kierunku sieci nowej generacji

Istota obecnych i przyszłych zmian w telekomunikacji polega na ewolucyjnym zastępowaniu tradycyjnej architektury telekomunikacyjnej sieci przewodowej lub tworzeniu od podstaw sieci wielousługowych nowej generacji NGN (Next Generation Network). Sieci te obejmują zarówno szerokopasmowe sieci dostępowe (przewodowe, bezprzewodowe i światłowodowe), jak i szkieletowe sieci transportowe o pakietowym charakterze transmisji. W ich zasięgu znajdują się również radiowe i telewizyjne media rozsiewcze (analogowe i cyfrowe) oraz bezprzewodowe rozwiązania kolejnych generacji komórkowych. Ewolucja ta przebiega wielotorowo i wieloetapowo jako konwergentny proces trzech dziedzin komunikacyjnych: telekomunikacji, teleinformatyki oraz mediów radiowo-telewizyjnych.

Zmiana architektury sieci

Celem nowej architektury NGN jest uzyskanie takiej infrastruktury teleinformatycznej, która będzie umożliwiać efektywne przekazywanie na odległość informacji dla różnorodnych zastosowań, czyli dostarczanie wielu usług o odrębnych wymaganiach transportowych. Mogą one zawierać w dowolnych proporcjach głos bądź dane (pliki komputerowe), a także przekaz obrazów nieruchomych (zdjęcia) i ruchomych (wideo, filmy, telewizja). Taką multimedialną sieć telekomunikacyjną, spełniającą jednocześnie odpowiednie warunki transmisji w czasie rzeczywistym lub prawie rzeczywistym dla każdej usługi oddzielnie, określa się jako sieć wielousługową środowiska informatycznego.

W zintegrowanej sieci wielousługowej jutra jest potrzebna konsolidacja modelu wielowarstwowego i zastąpienie go prostszym rozwiązaniem, obejmującym jedynie przełączanie pakietowe w szkielecie, inteligentną warstwę optyczną oraz dostarczanie usług end-to-end. Integrację rozwiązań sieciowych już można zaobserwować w sieciach metropolitalnych, gdzie elementy wielousługowe potrafią obsłużyć wszystkie technologie transportowe: IP/MPLS, ATM, TDM, SDH i DWDM. Pojawia się także nowa generacja przełączników wielousługowych, wyposażonych w porty o bardzo dużej przepływności, i interfejsy użytkownika zintegrowane ze sprzętem DWDM. Takie rozwiązanie zmniejsza złożoność zarządzania (wiążącego się z wielowarstwową architekturą sprzętową), upraszcza obsługę sieci, zmniejsza pobór energii oraz obniża koszt sprzętu przez eliminację translacji elektryczno-optycznej.


TOP 200