Roaming w sieciach 802.11

W przypadku bezprzewodowych telefonów opartych na technologii VoWLAN (Voice over WLAN), klient musi mieć możliwość szybkiego przełączania się między poszczególnymi punktami dostępowymi. Zwłoka nie może wtedy przekraczać 50 ms, ponieważ po przekroczeniu tej wartości ucho ludzkie odnotowuje to zdarzenie. Jeśli opóźnienie jest mniejsze niż 50 ms, rozmówcy nie zauważą, że telefon przełączył się z jednego punktu dostępowego na inny.

W przypadku bezprzewodowych telefonów opartych na technologii VoWLAN (Voice over WLAN), klient musi mieć możliwość szybkiego przełączania się między poszczególnymi punktami dostępowymi. Zwłoka nie może wtedy przekraczać 50 ms, ponieważ po przekroczeniu tej wartości ucho ludzkie odnotowuje to zdarzenie. Jeśli opóźnienie jest mniejsze niż 50 ms, rozmówcy nie zauważą, że telefon przełączył się z jednego punktu dostępowego na inny.

Niestety w obecnie stosowanych sieciach 802.11 zwłoka taka przekracza wielokrotnie tę wielkość i wynosi nierzadko kilkaset milisekund. Prowadzi to do "czkawki", zrywania połączeń, nieakceptowalnej jakości głosu w rozmach telefonicznych prowadzonych w sieciach 802.11 w trybie roamingu.

Problem będzie można rozwiązać dopiero wtedy, gdy opóźnienia uda się znacznie zmniejszyć. Pracuje nad tym grupa robocza 802.11r powołana przez IEEE. Standard 802.11r znacznie usprawni prace aplikacji telefonicznych opartych na protokole IP, korzystających z usług sieci bezprzewodowych 802.11. Wstępna wersja standardu jest już gotowa i można oczekiwać, że specyfikacja zostanie ratyfikowana pod koniec br.

Wadą dzisiejszych sieci 802.11 jest też to, że mobilny klient nie jest w stanie stwierdzić przed rozpoczęciem transmisji, czy nowy punkt dostępowy (na jaki się właśnie przełączył) jest w stanie zagwarantować mu odpowiedni poziom usług QoS (Quality of Services). Klient nie jest wtedy w stanie określić, czy jakość prowadzonej rozmowy nie ulegnie gwałtownemu pogorszeniu.

Jak działa 802.11r

Jak działa 802.11r

Standard 802.11r definiuje, jak powinien przebiegać proces przełączania mobilnych klientów między kolejnymi punktami dostępowymi. Protokół pozwala mobilnemu klientowi określić wcześniej warunki transmisji danych z nowym punktem dostępowym, zanim przełączył się on na ten punkt. Ważne jest to, że protokół 802.11r nie wprowadza do sieci WLAN żadnych zmian, które zagrażałyby bezpieczeństwu transmitowanych danych.

W sieciach WLAN opartych na protokole 802.11r mobilny klient (pracujący w trybie roamingu) komunikuje się wcześniej z kolejnym punktem dostępowym, uzgadniając z nim zawczasu różne parametry, w tym poziom usług QoS. Istota rozwiązania sprowadza się do tego, że klienci 802.11r używają aktualnego punktu dostępowego do ustalania warunków pracy z przyszłym punktem dostępowym, po to aby zminimalizować zakłócenia spowodowane np. zmianą kanałów. Ustalanie przyszłych warunków pracy z nowym punktem dostępowym może się odbywać drogą radiową lub kablową (patrz rysunek).

Aplikacji telefonicznych korzystających z usług sieci WLAN przybywa ostatnio wręcz lawinowo. Firmy coraz częściej zastępują tradycyjne stacjonarne i komórkowe telefonami VoIP - i to nie tylko takimi, które korzystają z okablowania miedzianego, ale też telefonami przesyłającymi głos przez sieci bezprzewodowe. Protokół 802.11r może się walnie przyczynić do szybszego wdrażania aplikacji VoWLAN. Podobnie jak zaaprobowana niedawno specyfikacja 802.11e, opisująca mechanizmy przypisywania różnych priorytetów strumieniom danych przesyłanych przez sieć WLAN. 802.11e definiuje cztery klasy ruchu: voice, video, best-effort i background (w kolejności od klasy mającej największy priorytet do klasy mającej priorytet najmniejszy).


TOP 200