Przenośne pamięci masowe

Przedstawiamy test dziewięciu urządzeń, dostępnych na polskim rynku.

Przedstawiamy test dziewięciu urządzeń, dostępnych na polskim rynku.

Największym problemem rynku przenośnych pamięci masowych jest obecność ogromnej liczby niezgodnych ze sobą standardów i urządzeń. Wiele znanych firm z USA, Japonii i Europy próbują, każda niezależnie, narzucić przyszłą wizję rynku. Tymczasem, zdaniem analityków rynkowych, w tym obszarze zastosowań jest miejsce zaledwie dla trzech, czterech technologii. Do nich można dołączyć jeszcze kilka specyficznych (niszowych) rozwiązań - i to wszystko. Kilkanaście wielkich firm próbuje jednak, przy ogromnych nakładach, przeforsować własne rozwiązania - jak na razie bezskutecznie. Dla użytkowników istniejąca sytuacja jest przynajmniej z jednego punktu widzenia wygodna - konkurencja powoduje ostrą walkę o klienta, a bronią w tej wojnie są coraz lepsze właściwości sprzętu i malejące ceny urządzeń.

ZIP, JAZ

Twórca napędów Zip oraz Jaz - firma Iomega - oparła budowę swoich dysków na układzie głowic magnetycznych, tak jak w konstrukcji Winchester przy wykorzystaniu technologii Bernoulli.

Zip to napęd dyskietek o pojemności 100 MB. Od roku 1995 stał się on quasi-standardem względnie taniej, przenośnej pamięci masowej.

Napęd Jaz to napęd dysków wymiennych o pojemności 1 GB. Każdy z dysków składa się z dwóch talerzy wirujących z prędkością 5400 obrotów/min. Konstrukcja dysków wykorzystuje prędkość odśrodkową w celu usunięcia ewentualnych zanieczyszczeń na powierzchni talerza. Dopiero po samooczyszczeniu powierzchni wprowadzane są do dysku głowice magnetyczne. Napędy Iomegi są dołączane do komputera za pośrednictwem łącza SCSI lub EIDE/ATAPI - zależnie od modelu.

LS-120

Przykładem technologii Floptical (od słów floppy - dyskietka elastyczna i optical - optyczny) jest - oferowany m.in. przez OR Technology - napęd LS-120 stosujący do zapisu danych klasyczną dyskietkę 3,5" 1,44 MB lub dyskietkę LS-120 (Laser-Servo) o pojemności 120 MB. Możliwość obsłużenia tak dużej pojemności osiągnięto przez ulepszenie powłok magnetycznych na dysku LS-120, zwiększenie jego prędkości obrotowej i ponad 20-krotne zagęszczenie liczby ścieżek (dyskietka 1,44 MB ma 135 ścieżek/cal, a LS-120, aż 2490 ścieżek/cal). Aby osiągnąć niezbędną dokładność zapisu i odczytu, głowica magnetyczna jest sprzężona z naprowadzającym układem laserowym. Ten ostatni śledzi naniesioną w czasie produkcji dysku specjalną ścieżkę optyczną. W odróżnieniu od tradycyjnych napędów 3,5" napęd LS-120 łączy się z komputerem za pośrednictwem łącza EIDE.

MO

Technologia zapisu magnetooptycznego jest jedną ze starszych technik stosowanych do zapisu/odczytu danych na przenośnych nośnikach pamięci masowych. Dane na dysku magnetooptycznym - podobnie jak na klasycznych dyskach magnetycznych - są odwzorowane w formie zapisu magnetycznego, jednak zasada zapisu/odczytu jest różna. Do precyzyjnej kontroli położenia zapisanych danych używa się wiązki laserowej - jednak zastosowanie promienia pochodzącego z lasera nie zmienia magnetycznych właściwości materiału. Aby to zrealizować, korzysta się z energii wiązki promieniowania laserowego - jest ona użyta do lokalnego podgrzania magnetycznej warstewki na dysku do prawie 180 stopni Celsjusza. Jednocześnie w tym samym czasie do podgrzanej mikroskopijnej powierzchni przykładane jest pole magnetyczne, które zapisuje magnetyczne zera i jedynki. Po wystudzeniu podgrzanej powierzchni, zapis magnetyczny staje się praktycznie nieusuwalny nawet pod wpływem zewnętrznych pól magnetycznych (względnie słaba odporność jest wadą klasycznych dysków magnetycznych).

Odczyt zapisanych danych jest przeprowadzany w sposób czysto optyczny - odczytywany promień lasera jest zależny od tego, czy odbija się od magnetycznego zera czy jedynki (różnicą jest zmiana kąta polaryzacji odbitej wiązki).

Dyski tego typu można zapisywać/odczytywać i przechowywać przez długi czas.

Dyski dwufazowe PD

Technologia PD (Phase Change Optical Disk) została opracowana przez japońską firmę Matsushita, a wyroby korzystające z PD są sprzedawane przez firmę Panasonic, należącą do koncernu Matsushita. Nazwa technologii wywodzi się stąd, że warstwa pokrywająca dysk może występować w temperaturze otoczenia w dwóch fazach - jedna to silnie odbijająca faza krystaliczna, druga zaś bezpostaciowa odbija światło lasera o wiele słabiej. Zmianę fazy warstewki w dowolnym punkcie można przeprowadzić za pomocą wiązki laserowej. Cechą charakterystyczną dysków PD jest możliwość odczytu w urządzeniach PD dysków CD-ROM i odczytu dysków PD w napędach CD-ROM. Dlatego też dyski PD mają pojemność identyczną jak CD-ROM. Przykładem zastosowania technologii PD był opisywany w CW nr 46 z ub.r. napęd PD/CD umieszczony w notebooku CF62 firmy Panasonic.

DVD

Ponad rok temu zawarto porozumienie dotyczące formatów zapisu plików wideo na krażkach kompaktowych między Sony/Philips a Toshiba/Masushita/Time Warner - dwoma grupami producentów, którzy niezależnie od siebie opracowali technologię zapisu 4,7 GB na dysku CD (standard DVD/SD - Digital Video Disk/Super Density). W połączeniu z kompresją MPEG-2 dyski DVD/SD o pojemności 4,7 GB zawierają 133-minutowe nagrania wideo jakości lepszej niż obecnie oferowane przez kasety VHS. Dzisiaj stosując kompresję typu MPEG-1 można na CD-DVD uzyskać nagranie trwające 74 min z towarzyszącym mu dwukanałowym torem audio. Zastosowanie kompresji MPEG-2 i dysków DVD/SD pozwala na dołączenie do 133 min sekwencji wideo 5 kanałów audio, co może być wykorzystane do opisu kilku wersji językowych i zastosowania nowych technik nagrań przestrzennych 3-D.

Wkrótce ukażą się płyty DVD RAM (w odróżnieniu od DVD ROM) z możliwością zapisu i odczytu. Technologia DVD jest o tyle obiecująca, że dzięki zastosowaniu wielowarstwowego zapisu (odczytywanego przez głowicę pracującą z różnymi długościami fal światła laserowego) pojemność wideo dysków może sięgać 18 GB (po dwie warstwy z dwóch stron dysku).


TOP 200