Przełączanie cookie czuwa nad ruchem w sieci

Przełączanie cookie jest techniką, która umożliwia łączenie, rozdzielanie i przełączanie ruchu opartego na znacznikach cookie protokołu HTTP (HyperText Transfer Protocol). Technika ta daje profesjonalistom bezprecedensową kontrolę nad ruchem generowanym przez użytkowników, na równi z nowymi opcjami zapewniającymi dopasowywanie usług webowych.

Przełączanie cookie jest techniką, która umożliwia łączenie, rozdzielanie i przełączanie ruchu opartego na znacznikach cookie protokołu HTTP (HyperText Transfer Protocol). Technika ta daje profesjonalistom bezprecedensową kontrolę nad ruchem generowanym przez użytkowników, na równi z nowymi opcjami zapewniającymi dopasowywanie usług webowych.

Znacznik cookie został zdefiniowany w dokumencie RFC2109 jako nagłówek protokołu HTTP oraz w specyfikacji protokołu HTTP 1.0 opracowanej przez Netscape. Włączany do strumienia danych protokołu HTTP umożliwia utrzymywania sesji pomiędzy klientem a serwerem źródłowym. Chociaż tradycyjne przełączniki pakietów, badając warstwę 2 (MAC) i warstwę 3 (informację adresową IP), nie mogą czytać ani adresów URL (Uniform Resource Locator), ani znaczników cookie i dlatego nie są w stanie działać w sesjach webowych. Nowe urządzenia, nazwane przełącznikami webowymi, są przystosowane do wspierania funkcji przetwarzania z wprowadzonymi elementami inteligencji.

Powszechnie używane w wyszukiwarkach, „wózkach na zakupy”, poczcie elektronicznej i aplikacjach zabezpieczających handel elektroniczny (e-commerce) znaczniki cookie pomagają administratorom identyfikować i klasyfikować ruch indywidualnie każdemu użytkownikowi.

Wiele ważnych aplikacji webowych wymaga, by transakcje pochodzące od klienta były koniecznie przetwarzane przez jeden serwer. Ma to na celu zapewnienie integralności każdej transakcji. Dobrym tego przykładem jest utrzymywanie wszystkich pozycji umieszczonych w „wózku” lub przy faktycznym zakończeniu transakcji, gdy pojawi się przetwarzanie karty kredytowej.

Ale w sytuacjach, gdy ruch użytkowników jest agregowany w tak zwanych punktach "mega-proxy", takich jak America Online, wielu użytkowników może zgłosić się do lokalizacji z identycznymi adresami IP. Tam, gdzie zainstalowano wiele , istnieje potencjalna możliwość przydzielenia użytkownikowi różnych adresów IP dla każdego połączenia TCP.

Przy tradycyjnym równoważeniu obciążenia stwarza to problem utrzymywania ciągłości sesji. Ponieważ tradycyjne równoważenie obciążenia zazwyczaj używa adresów IP do nawiązania sesji użytkowników określonymi serwerami dla aplikacji e-commerce, ruch przychodzący do lokalizacji webowej z AOL lub innego serwera mega-proxy może siać spustoszenie wśród serwerów, jeśli cały ruch jest skierowany tylko do jednego z nich.

Jak to działa

Jak to działa

Ustalając sesję opartą na znacznikach cookie, przełącznik webowy wysyła najpierw prośbę zapraszającą do serwera najbardziej dostępnego. Ten z kolei tworzy lub modyfikuje nagłówek cookie, umieszczając wstępnie zdefiniowaną nazwę cookie unikatową dla każdego klienta. Opierając się na tym znaczniku cookie, wszystkie kolejne żądania pochodzące od tego użytkownika są przesyłane do tego samego serwera.

Ponieważ znaczniki cookie są wysyłane w nagłówku HTTP po ustaleniu każdej sesji TCP, wychwytywanie ich jest złożonym i wymagającym intensywnego przetwarzania zadaniem. Może ono potencjalnie w sposób krytyczny zmniejszyć wydajność, ponieważ w celu wychwycenia cookie przełącznik Webowy musi zakończyć trzykrotne potwierdzenie TCP z klientem.

Wszystko się rozpoczyna, gdy zostanie odebrana prośba TCP SYN, którą wysłał klient do wirtualnego adresu IP w przełączniku webowym. Dopóki nie pojawi się cookie, wszystkie przyjmowane przez przełącznik ramki są buforowane. Natychmiast po wychwyceniu cookie następuje proces przetwarzania mający na celu określenie serwera najlepiej spełniającego żądanie. Następnie przełącznik webowy wysyła prośbę TCPP SYN do wybranego serwera i ustala nowe połączenie z przełącznika webowego do serwera. Wcześniej zbuforowane ramki pochodzące od klienta są wysyłane do serwera i przełącznik webowy splata połączenie klient-serwer z połączeniem przełącznik-serwer.

Aby rozwiązać ten problem, przełączniki webowe zostały wyposażone w architekturę rozproszonego przetwarzania. Architektura ta wykorzystuje procesory specjalizowane, co najmniej dwa, do obsługi każdego portu. Procesory te działają niezależnie, ustalając i rozwiązując wszystkie sesje webowe skojarzone z poszczególnym portem.

Reasumując, technika cookie jest poważnym krokiem naprzód w kierunku zapewnienia użytkownikom końcowym zasadniczo nowej jakości usług, jednocześnie dając administratorom sieci bardziej skuteczną kontrolę i większą elastyczność.


TOP 200