Przegląd opracowań NKP nr 171 ds. Sieci Komputerowych i Oprogramowania (cz.2)

Normy związane z profilami

Historia profili, nazywanych często standardami funkcjonalnymi, sięga roku 1984. W tym czasie projektanci urządzeń sieci komputerowych otrzymali z jednej strony obszerny tekst zalecenia CCITT X.400, a z drugiej polecenie swoich przełożonych, aby szybko opracować urządzenia realizujące ww. zalecenie. Nie mogło być mowy o implementacji pełnego zakresu zalecenia. Zdecydowano się więc na pewne cięcia i wybór opcji, ustalając podzbiory implementacyjne. Różni projektanci przyjęli jednak różne podzbiory, więc prawdopodobieństwo zgodności rozwiązań było niewielkie. Zaistniała potrzeba synchronizacji prac. Pierwsze "wspólne profile" były opracowane na potrzeby demonstracyjne: SICOB w Paryżu w 1985 r. i targów w Hanowerze w 1986 r. Od tego czasu ukazały się już cztery wydania Raportów Technicznych ISO/IEC, w których podano pełną klasyfikację profili, oraz ukazało się ponad 200 norm ISO/IEC ISP (International Standardized Profiles) określających międzynarodowe znormalizowane profile; przy czym rozszerzono rozumowanie na inne (niż X.400) normy ISO/IEC i zalecenia ITU-T. Podstawowe normy i zalecenia, zwane często bazowymi, są bardzo obszerne, uwzględniają bowiem: szeroki wachlarz zastosowań sieci komputerowych, różnorodność środków transmisji danych oraz różne warunki eksploatacji. Dla określonych zastosowań i warunków wystarczające jest przyjęcie odpowiednich podzbiorów norm/zaleceń bazowych. Takie podzbiory, po ich uzgodnieniu w skali międzynarodowej, umożliwiają projektowanie kompatybilnych urządzeń sieciowych, a zatem budowę sieci komputerowych urządzeń pochodzących od różnych producentów. Uzgodnione podzbiory jednej lub kilku norm/zaleceń bazowych nazywane są standardami funkcjonalnymi (Functional Standards) lub profilami (profiles).

Klasyfikacja ISO/IEC wyróżnia następujące klasy profili:

T - transportowe, dostarczające połączeniowe usługi transportowe;

U - transportowe, dostarczające bezpołączeniowe usługi transportowe;

R - przekaźnikowe;

A - aplikacyjne, wymagające połączeniowych usług transportowych;

B - aplikacyjne, wymagające bezpołączeniowych usług transportowych;

F - formatów wymiany danych.

Klasyfikacja ta jest rozwinięta wielopoziomowo, aż do poziomu realizacji dobrze określonej funkcji transportowej (profile T, U i R) lub podstruktury aplikacyjnej (profile A, B i F).

Dalej omówione zostały grupy profili przyjętych notami uznaniowymi przez CEN jako normy EN ISP, które zostały przetłumaczone i przyjęte jako PN-EN ISP. W tabeli 5 podano szczegółowe tytuły tych profili. Przyjęto jako PN następujące grupy profili (w nawiasach liczba profili w każdej grupie):

1. Profile związane z zarządzaniem (4);

2. Profile T (9);

3. Profile R (8);

4. Profile A (4);

5. Profile F (3).

Przegląd opracowań NKP nr 171 ds. Sieci Komputerowych i Oprogramowania (cz.2)

Tabela 5. Normy związane z profilami

W grupie profili związanych z zarządzaniem (poz. 1, 2, 3 i 4 tabeli 5) poz. 1 jest pomocnicza dla pozostałych pozycji. W poz. 2 określono podzbiory protokołów: sterowania asocjacją (ACSE), prezentacji i sesji, tak aby mogły funkcjonować elementy usługowe operacji zdalnych ROSE (Remote Operation Service Element) i wspólnego zarządzania informacją CMISE (Common Management Information Service Element). W podzbiorach określono dokładnie wymagane jednostki danych tych protokołów oraz parametry wykorzystywane przez te jednostki. W profilach wymienionych w poz. 3 i 4 tabeli 5 określono wymagania, które muszą spełniać protokoły związane z ROSE i CMISE aby zapewnić rozszerzoną i bazową komunikację na potrzeby zarządzania.

W grupie profili T (poz. 5-13 tabeli 5) w pozycjach 5-10 przedstawiono profile TC, TD i TE, w których określono zestaw norm OSI wspólnie umożliwiających połączeniową usługę transportową opartą na połączeniowej usłudze sieciowej, a w pozycjach 11-13 - profile TA umożliwiające połączeniową usługę transportową opartą na bezpołączeniowej usłudze sieciowej.

W grupie profili R (poz. 14-21) w pozycjach 14-17 przedstawiono profile RD, w których określono zestaw norm OSI wspólnie umożliwiających realizację funkcji przekaźnikowej sterowania dostępem do medium MAC (Medium Acces Control), stosującej transparentne mostkowanie; funkcja ta realizowana jest w urządzeniach współpracujących w ramach sieci lokalnych typu CSMA/CD (poz. 15) lub Token Ring (poz. 16). W poz. 17 określony jest zestaw norm OSI umożliwiających realizację funkcji MAC w dwóch współpracujących podsieciach LAN typu CSMA/CD. W pozycjach 18-21 przedstawiono profile RA, w których określono zestaw norm OSI wspólnie umożliwiających realizację funkcji przekaźnikowej bezpołączeniowej usługi sieciowej; funkcja ta realizowana jest w urządzeniach współpracujących w ramach podsieci LAN typu CSMA/CD lub FDDI.


TOP 200