NASK

Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa (w skrócie NASK) powstała w wyniku długoletniej wspólpracy wielu zespołów na uczelniach i w instytutach badawczych w Polsce.

Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa (w skrócie NASK) powstała w wyniku długoletniej wspólpracy wielu zespołów na uczelniach i w instytutach badawczych w Polsce.

Pierwsze przymiarki do budowy sieci akademickich rozpoczęto w końcu lat 70.- równolegle we Wrocławiu oraz w Warszawie. Jednak te pierwsze próby nie miały znaczenia użytkowego. Nie było wystarczających środków finansowych, a działalność usługowa w ówczesnych warunkach nie mogła się rozwijać.

Dopiero w 1987 r. uruchomiony został Centralny Program Badawczo-Rozwojowy pod nazwą Krajowej Akademickiej KASK. Program przyczynił się w znacznej mierze do powstania zrębów sieci akademickiej w kraju. Jednak i ten wysiłek podzieliłby prawdopodobnie los poprzednich prac, gdyby nie rozpoczęte, także w 1987 r. i uwieńczone powodzeniem działania wielu zespołów w Polsce i Polaków za granicą, w wyniku których Departament Handlu Stanów Zjednoczonych wyraził zgodę na przyłączenie Polski do sieci EARN (European Academic and Research Network).

W grudniu 1989 r. uzgodniono z Urzędem Postępu Technicznego i Wdrożeń budżet przyłączenia Polski do sieci EARN a póżniej powołanie Jednostkowego Programu Badawczo-Wdrożeniowego. Pojawienie się EARN stanowiło znakomitą okazję do wykorzystania prac prowadzonych w ramach KASK. Integracja sił oraz środków pozwoliła na znacznie szybsze niż w innych krajach centralnej i wschodniej Europy , uruchomienie sieci w Polsce. Po zakończeniu programu CPBR 8.13 KASK oraz JPBR EARN od maja 1991 r., sieci akademickie i naukowe funkcjonują już pod wspólną nazwą Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa NASK. Działalność sieci jest podporządkowana Zespołowi Koordynacyjnemu NASK, którego przewodniczący jest jednocześnie Dyrektorem Krajowym sieci EARN. Na czele zespołów regionalnych rozwijających i utrzymujących sieć w ruchu stoi Dyrektor Techniczny sieci NASK.

Integracja NASK z innymi sieciami telekomunikacyjnymi

Sieć NASK jest ściśle zintegrowana z sieciami publicznymi administrowanymi przez Telekomunikację Polską SA oraz innymi sieciami działającymi w jej otoczeniu. Ze względu na fakt, że sieć NASK jest siecią akademicką, ma ona szczególny charakter. Środowisko naukowe i akademickie na świecie tworzy coś w rodzaju nieformalnej wspólnoty. Jednym z czynników integrujących jest ogrom środków potrzebnych na budowę odpowiedniej aparatury oraz wielkia liczba informacji generowanych przez tę aparaturę.

Przykładem może tu być fizyka jądrowa, astronomia lub biologia. Przykłady wspólnych publikacji, opracowań czy badań, skłaniających środowisko naukowe do współpracy oraz eliminacji tych, którzy we wspólnym dziele nie uczestniczą są bardzo liczne. Problemy te skłaniają środowisko do tworzenia systemów wzajemnego udostępniania informacji na zasadzie wzajemnych korzyści. Powstają systemy wymiany informacji w postaci poczty elektronicznej, transferu zbiorów danych, programów, obróbki wyników badań itp. Działają one na zasadach niekomercyjnych. Środowisko naukowe i akademickie ma własne sieci wymiany informacji. Sieci akademickie i naukowe działają na warunkach specjalnych i na podstawie odrębnego statusu.

Drugim elementem wyróżniającym sieci naukowe i akademickie (a więc i NASK) jest ich naturalny innowacyjny charakter. W środowisku naukowym wypróbowana jest każda nowość. Za tę chęć do innowacji środowisko płaci czasowymi uciążliwościami wynikającymi z niedoskonałości prototypowych rozwiązań. Stanowi to jednak określoną wartość dla twórców rozwiązań komercyjnych, ponieważ daje ogromne pole do prób. Poza tym środowisko dysponuje na ogół kadrą zainteresowaną we wspóldziałaniu w eksperymencie. Dlatego w rozwiniętym świecie duża część sieci akademickich jest fundowana przez producentów i dostawców systemów komercyjnych. Stymuluje to nowoczesność sieci akademickiej i jej wielką dynamiczność z jednej strony, z drugiej zaś zapewnia napływ przyszłych użytkowników sieci komercyjnych.


TOP 200