Morph 1.0

Za cenę 149 USD można kupić program graficzny do Macintosha, dokonujący uśredniania wartości charakteryzujących dwa pliki graficzne. Inaczej mówiąc, Morph 1.0 rysuje wizerunki, w których w dowolnej proporcji mieszane są cechy dwóch zadanych z góry portretów. Może to być np. twarz obecnego prezydenta USD, zmieniająca się stopniowo w twarz prezydenta-elekta.

Za cenę 149 USD można kupić program graficzny do Macintosha, dokonujący uśredniania wartości charakteryzujących dwa pliki graficzne. Inaczej mówiąc, Morph 1.0 rysuje wizerunki, w których w dowolnej proporcji mieszane są cechy dwóch zadanych z góry portretów. Może to być np. twarz obecnego prezydenta USD, zmieniająca się stopniowo w twarz prezydenta-elekta.

Program wymaga użycia Maca II, 5-8 MB RAM oraz twardego dysku. Działa pod Systemem 6.0.7 i późniejszymi. Funkcja wytwarzania wizerunków pośrednich określana jest swoistym terminem - "morfowanie" (morphing). W zasadzie "morfować" można tylko jedną twarz na drugą. "Morfowanie" dowolnych przedmiotów, choć technicznie wykonalne, prowadzi do nieciekawych rezultatów. Zamiana np. samochodu w drzewo, daje jako pośrednie stadia przemiany bezkształtne bryły o nieostrych konturach. Również "morfowanie" twarzy nie zawsze spełnia oczekiwania użytkownika. Po pierwsze, do eksperymentu trzeba użyć zdjęć robionych pod tym samym kątem, z tej samej odległości i na podobnym tle. Po drugie, jeśli np. chcemy przemieszać rysy tej samej osoby, używając jej zdjęć z okresu dzieciństwa i starości, to pośrednie stadia nie będą przedstawiały twarzy osoby dorastającej czy dojrzałej, lecz buzia dziecka od razu przemienia się w coraz bardziej pomarszczoną, zdziecinniałą twarz osoby w starszym wieku.

Morph 1.0 nie może więc służyć do komputerowych ekstrapolacji cech i rekonstrukcji wizerunku osób, których aktualną twarz chcielibyśmy odtworzyć na podstawie zdjęć z przeszłości. Podobne funkcje, wykorzystywane np. przez policję do odszukania zaginionych osób, wymagają użycia daleko bardziej sprawnych programów. Morph 1.0 nadaje się jednak świetnie do tworzenia fotograficznych karykatur, szczególnie przez pomieszanie wizerunku ludzkiej twarzy z jakimś pyskiem zwierzęcym. (Szerzej o algorytmach nakładania twarzy pisaliśmy w CW 42/92, str. 28.)


TOP 200