Jak stworzyć wirtualne desktopy od strony serwera

Wirtualizacja desktopowa umożliwia przeniesienie obciążenia związanego z pracą stacji roboczych na serwer. Stąd wynika konieczność wyposażenia serwerowni w odpowiednią infrastrukturę.

Tradycyjny model przetwarzania danych zakłada instalację aplikacji na stacji roboczej. Typowy pecet przez wiele lat stanowił bardzo dobry model pracy aplikacji w firmach, gdyż jest to najlepsza kombinacja dobrej ceny urządzenia, wydajności i możliwości pracy. Mimo wszystko, tradycyjne desktopy nie zawsze są rozwiązaniem idealnym, gdyż są trudne w zarządzaniu, charakteryzują się wysokim całkowitym kosztem posiadania (TCO) i niską efektywnością wykorzystania zasobów, ponadto trudno zapewnić im bezpieczeństwo.

Rozwiązanie niektórych z tych problemów pojawiło się razem z wirtualizacją aplikacji i usługami terminalowymi, ale prawdziwe przyspieszenie rozwoju nastąpiło razem z upowszechnieniem się wirtualizacji desktopowej. Przy wirtualizacji desktopów oddziela się fizyczną maszynę od systemu operacyjnego i zainstalowanych tam aplikacji, przenosząc obraz systemu na serwer w data center. Użytkownicy pracują, łącząc się z systemem za pomocą sieci firmowej, podobnie jak przy usługach terminalowych. System ten także umożliwia wznowienie pracy w miejscu, gdzie się ją skończyło, można także przełączyć sesję na inne urządzenie.

Zobacz również:

Jeden wirtualny desktop - jedna maszyna VM

W odróżnieniu od rozwiązań klasycznych usług terminalowych, desktop wirtualizowany na serwerze ma pojedynczą i właściwą dla siebie maszynę wirtualną. Dzięki temu jest to dobre rozwiązanie dla tych użytkowników, którzy potrzebują dostosowanej do swoich zadań instalacji systemu operacyjnego. Użytkownicy, którzy potrzebują standaryzowanego desktopu z ograniczoną ilością aplikacji, z powodzeniem mogą skorzystać z usług terminalowych. Za to infrastruktura wirtualnych desktopów (VDI) bardzo dobrze sprawdza się tam, gdzie niezbędne jest szybkie odtworzenie stanu maszyny, a desktop musi być dostosowany do potrzeb użytkownika - przykładem są działy deweloperskie.

Serwery kasetowe do wirtualizacji

Przeniesienie obliczeń na serwer wymaga dużej mocy obliczeniowej, ale dzisiejsze obsłużą wiele instancji desktopów, przy czym bardzo dobrze do tego nadają się serwery kasetowe. Przykładowa konfiguracja serwerów blade firmy Cisco (B250 M2, dwa procesory Intel Xeon 5680, 192GB RAM) skaluje się liniowo do 16 kaset, typowo przyjmuje się do 120 desktopów (Windows 7 wydanie 32 bit, 1,5 GB RAM, 1 wirtualny procesor, write back przy pamięci cache 3 GB dla NFS), na jeden serwer. Przy 16 kasetach serwer taki może obsłużyć ponad 1700 desktopów, a wydajność pracy praktycznie nie zależy od technologii hypervisora (vSphere, XenServer, Hyper-V).