Inna wizja programowania

Magic 8.01a zawiera polską wersję środowiska do projektowania aplikacji i polski runtime.

Magic 8.01a zawiera polską wersję środowiska do projektowania aplikacji i polski runtime.

Magic, popularny pakiet programistyczny firmy MSE, promowany jest jako narzędzie typu RADD (Rapid Application Development and Deployment). W jego skład wchodzą komponenty, które mogą być instalowane na jednym komputerze lub kilku serwerach.

Trzeba wiedzieć

Najważniejszym komponentem Magic jest serwer dostarczający usługi runtime dla klientów łączących się za pośrednictwem sieci LAN. Runtime może być uruchamiany pod Windows 95/NT, większością Unixów i OpenVMS. Od runtime zależy wygląd aplikacji - programista może tylko określać ogólne wytyczne. Przykładowo, instalując Magic pod Unixem można wybrać typ terminala, co automatycznie określi wygląd aplikacji uruchamianych na konkretnej maszynie. Nie wszystkie ustawienia, które określił programista, będą mogły być zrealizowane. Ta sama aplikacja Magic może działać zarówno pod Unixem, jak i pod Windows.

Programy w pakiecie Magic mogą być rozpraszane przy użyciu tzw. Magic Broker, który zajmuje się takim podziałem programów, by część zadań była wykonywana równocześnie na różnych komputerach. Proces podziału jest niemal automatyczny, przy użyciu specjalnych (wizualnych) narzędzi.

Po raz pierwszy Magic wyposażono w "nakładkę" na serwer WWW, która przekształca aplikację do postaci programu w Javie albo HTML (zgodnie z ustalonym wcześniej zestawem stylów). Produkt MSE korzysta z różnych źródeł danych. Możliwe jest połączenie z dowolną bazą pozwalającą na dostęp za pośrednictwem ODBC. Może też współpracować z monitorem transakcyjnym Tuxedo.

Elementem, który musi być skonfigurowany jako pierwszy, jest serwer licencji. Bez niego nie można korzystać z pozostałych składników. Licencje w pakiecie Magic obejmują przeważnie liczbę użytkowników równocześnie korzystających z danej usługi.

Praca programisty

Tworzenie aplikacji w komponencie Magic składa się z kilku etapów. Pierwszy to tworzenie i ustawianie opcji dla nowego programu (styl formatek, sposób tworzenia HTML itp.). Następnie konieczne jest zdefiniowanie typów danych i indeksów (uwzględniając także postać wprowadzania i wyświetlania informacji); można też określić relacje między tabelami. Dopiero po tym rozpoczyna się definiowanie programu.

Programista na początku określa zadania, z jakich będzie składać się program. Następnie podaje, które czynności mają być połączone. Wreszcie określa specyfikację poszczególnych podzadań. Wszystkie operacje polegają na tworzeniu odpowiednich "rekordów" w programie i powiązań między nimi. Kolejne pola odpowiadają typowi wykonywanej czynności, wykorzystywanym polom tabel itp. Dzięki jednolitemu interfejsowi i wymuszeniu podziału programu na coraz to mniejsze zadania można stosunkowo szybko opanować Magic i pisać w nim aplikacje.

Można połączyć aplikację napisaną w Magic z technologią ActiveX i Javą. Pozwala to na oprogramowanie logiki aplikacji w Magic, a potem "ręczną" modyfikację interfejsu użytkownika już poza jego środowiskiem.

Magic ma wbudowany system obsługi żądań (który np. kontroluje komunikację między klientem a runtime Magic, określając m.in. priorytet wykonywania danej aplikacji). Zawiera także obsługę kolejki komunikatów i monitor wydajności. Dzięki temu można sprawdzić, czy dany komunikat dotarł do motoru Magic i wykryć "wąskie gardła" aplikacji.

Magic ma wbudowane narzędzie do kontroli wersji dostosowane do specyficznej konstrukcji programów. Nie zawiera narzędzi do modelowania, ale jego środowisko programistyczne może być zintegrowane z narzędziem firmy Popkin.

Do zadań własnych

Pisząc aplikację w Magic trzeba nauczyć się zupełnie innego sposobu myślenia. Zbędne staje się "kodowanie" programu - można skupić się na blokach funkcjonalnych i ich wzajemnych relacjach. Dzięki spójnemu sposobowi projektowania aplikacji opanowanie komponentu Magic nie zajmuje dużo czasu.

Magic, bardziej niż do pisania oprogramowania komercyjnego, nadaje się do rozwijania aplikacji przez wewnętrzny dział informatyki. Najwięcej pożytku przyniesie w sytuacji, gdy w firmie istnieje kilka systemów operacyjnych i zachodzi konieczność pisania baz działających "wszędzie" (tam, gdzie może być uruchomiony runtime Magic lub gdzie można uruchomić przeglądarkę WWW). Poza tym Magic tworzy bardzo podobny interfejs, tak więc, gdy pracownicy oswoją się z pierwszą bazą danych, obsługa kolejnych nie będzie sprawiać im kłopotu.


TOP 200