IBM eServer xSeries

IBM ujawnił informacje dotyczące nowych serwerów pracujących pod systemami Windows i Linux, zawierających rozwiązania i funkcje, które można było do tej pory spotkać w komputerach typu "mainframe" i w serwerach unixowych najwyższej klasy.

IBM ujawnił informacje dotyczące nowych serwerów pracujących pod systemami Windows i Linux, zawierających rozwiązania i funkcje, które można było do tej pory spotkać w komputerach typu "mainframe" i w serwerach unixowych najwyższej klasy. Chodzi tu głównie o rozwiązania zwiększające odporność komputera na awarie i możliwość elastycznego skalowania systemu.

Są to nowe komputery należące do linii eServer xSeries, znane poprzednio pod nazwą "Summit" (od zastosowanego w nich chipsetu), zaprojektowane do obsługi najbardziej wymagających aplikacji i z ułatwionym zarządzaniem.

Zobacz również:

Pierwszy komputer nowej linii będzie miał wysokość 3U, i będzie można w nim zainstalować do 16 procesorów Foster (32-bitowowy układ CPU opracowany przez Intel). podobnej klasy oferowane przez firmy Compaq, Dell i Hewlett-Packard mogą zawierać 8 procesorów. IBM zapowiada, że następne wersje serwerów xSeries będą wyposażane w 64-bitowe procesory McKinley.

Nowe serwery będą mogły pracować pod systemami operacyjnymi Windows NT, Windows 2000, DataCenter i Linux. Serwery będzie można partycjonować (przypisując każdej partycji określoną liczbę procesorów), sterując w ten sposób wydajnością poszczególnych partycji.

W praktyce może to wyglądać tak: jeśli przedsiębiorstwo musi w pewnym momencie zwiększyć wydajność swojej aplikacji webowej, administrator może podzielić serwer na dwie partycje. Pierwsza może wtedy dysponować 4 procesorami i świadczyć usługi webowe (platforma Linuxowa; aplikacja frontowa), a druga partycja - 12 procesorami i zarządzać bazą danych SQL Server (aplikacja zaplecza). Ten sposób partycjonowania komputera był do tej pory zastrzeżony dla serwerów unixowych najwyższej klasy. Nowe serwery Wintel (Windows plus Intel) nadają się idealnie do obsługiwania takich aplikacji jak przetwarzanie danych w trybie on-line czy zarządzanie dużymi bazami danych, i stanowią alternatywę dla serwerów unixowych opartych na procesorach PowerPC.

Jeśli chodzi o technologie "mainframe" zastosowane przez IBM w nowych serwerach, warto zwrócić uwagę na rozwiązanie znane pod nazwą ChipKill, które automatycznie koryguje błędy występujące w pamięci RAM. Inna taka technologia to Active PCI-X, pozwalająca wymieniać PCI lub PCI-X bez konieczności wyłączania serwera z eksploatacji.

Nowe serwery zawierają bufor L4, który zwiększa wolumen danych przechowywanych w pamięci, co zwiększa wydajność serwera. Serwery oferują funkcję Remote I/O, która pozwala dołączać do nich urządzenia peryferyjne I/O oddalone od chassis systemu nawet o 8 m. Funkcja Remote I/O obsługuje połączenia oparte na technologii InfiniBand, robiacej ostatnio dużą karierę. Dzięki zastosowaniu funkcji "memory mirroring", pamięć może być szybko wymieniana (w razie stwierdzenia, że nie funkcjonuje prawidłowo) bez przerywania pracy serwera.

IBM zamierza wprowadzić nowe serwery na rynek w II kw. 2002, tak szybko jak Intel podejmie produkcję procesora Foster. Jak dotąd IBM nie ujawniła żadnych szczegółów dotyczących cen tych serwerów.

IBM ma obecnie w swojej ofercie następujące serwery linii xSeries, optymalizowane do instalowania w szafie: xSeries 300 (Intel Pentium III lub Celeron, dyski twarde SCSI Ultra160 lub IDE ATA-100, obudowa 1U) , xSeries 330 (obudowa 1U, maks. 2 procesory Pentium II, do 4 GB pamięci RAM ECC SDRAM, maks. 72 GB wewnętrznej przestrzeni dyskowej, technologia C2T (Cable Chaining Technology), xSeries 340 i xSeries 342 (obudowa 3U, do dwóch procesorów Pentium III, do 4 GB pamięci ECC SDRAM, do 440 GB wewnętrznej przestrzeni dyskowej), xSeries 350 (4U wysokości, do 4 procesorów Pentium III Xeon, do 16 GB pamięci Chipkill, 6 slotów Active PCI, do 218,4 GB wewnętrznej przestrzeni dyskowej), xSeries 370 (8U wysokości, maks. 8 procesorów Pentium III Xeon, do 32 GB pamięci SDRAM ECC, 12 slotów typu Active PCI).