GSM na szynach

Sieć łączności GSM-R stanie się niebawem istotnym medium komunikacyjnym nowoczesnej kolei w Europie. Dzięki temu, pociągi będą mogły przemieszczać się płynnie między granicami państw bez zatrzymania, zmian lokomotyw czy załogi.

System GSM-R wywodzi się z GSM, różnica polega jednak na tym, że jest on przeznaczony wyłącznie dla kolei. Standard ten jest wdrażany w krajach Unii Europejskiej; wykorzystuje własne pasmo częstotliwości (876-880 MHz oraz 921-925 MHz) i jest częścią Europejskiego Systemu Zarządzania Ruchem Kolejowym (ERTMS, European Rail Traffic Management System). Wprowadzenie go przyczyni się do wdrożenia interoperacyjności, która umożliwi między innymi sprawny, transgraniczny ruch pociągów. GSM-R będzie istotnym medium transmisyjnym dla danych oraz głosu.

Sieć GSM-R jest projektowana dla transportu kolejowego, zatem będą tam działać inne usługi niż w sieciach publicznych. Oprócz bezpośredniego połączenia głosowego, dostępne są wywołania grupowe, wywołania priorytetowe, adresowanie funkcyjne i zależne od lokalizacji. Transmisja danych jest projektowana pod kątem wykorzystania do sterowania ruchem. Po wdrożeniu systemu ETCS (European Train Control System - Europejski System Sterowania Pociągiem) poziomu drugiego, w kanale komunikacyjnym będą przesyłane zezwolenia na jazdę do pociągów znajdujących się na obszarze danego centrum sterowania radiowego (RBC), (jeśli będą one wyposażone w pokładowe urządzenia ETCS).

Dostępność i bezpieczeństwo

Sieć GSM-R będzie służyła do transmisji komunikatów cyfrowych, ważnych dla bezpieczeństwa ruchu. Musi być zrealizowana w sposób zapewniający wysoką dostępność usług. Planowanie radiowe w GSM-R jest inne od tego, które wykonuje się przy projektowaniu sieci GSM. Pierwsza z różnic dotyczy innych potrzeb w zakresie pokrycia sygnałem. Sieć GSM jest projektowana w taki sposób, by pokryć sygnałem wymagany obszar, gdyż jest kierowana do masowego odbiorcy. GSM-R ma za zadanie zapewnienie łączności dla kolei, zatem stosuje się pokrycie liniowe wzdłuż linii kolejowych oraz obszarowe przy rozległych węzłach. Przy takim planowaniu uwzględnia się prowadzenie torów kolejowych w różnych warunkach terenowych (wykopy, tunele, lasy itp.) oraz specyfikę transportu, wymagającą dość silnego sygnału do niezawodnej pracy doręcznych terminali wewnątrz stalowego pudła wagonu. Szczególnie istotną kwestią jest zapewnienie wymaganej niezawodności systemu, a więc również nieprzerwanego pokrycia radiowego, nawet w przypadku awarii stacji bazowej bądź któregoś z centralnych elementów systemu. W tym celu stosuje się np. podwójne pokrycie w osobnych pętlach transmisyjnych, redundancję elementów, stacji bazowych, dodatkowe źródła zasilania itd.

Podział stref

Specyfiką transportu kolejowego jest stosowanie bardzo ścisłych procedur zarządzania ruchem. Podstawowym elementem podziału stref zarządzania jest kilometraż torów. Funkcjonariusz zarządzający danym odcinkiem bierze odpowiedzialność za bezpieczeństwo na nim, dlatego podział ten musi być wyznaczony jednoznacznie. W sieci GSM-R podział na strefy realizuje się za pomocą odpowiedniej lokalizacji i konfiguracji stacji bazowych. Drobne korekty miejsca, gdzie terminal mobilny będzie się przełączał między rejonami, można uzyskać przez modyfikacje nachylenia anten oraz zmiany w mocy nadajnika. Poważny błąd na etapie projektowym powoduje konieczność doinstalowania stacji bazowych - a to jest kosztowne. W typowej instalacji nie może być mowy o dostosowaniu zależności służbowych dla poszczególnych odcinków na podstawie zachowania sieci GSM-R - to infrastruktura musi odwzorować istniejące podległości.


TOP 200