Fotel pod okiem komputera

Poprawne wdrożenie systemu komputerowego wspomagania wytwarzania CIM w przedsiębiorstwach produkujących meble w znacznym stopniu definiuje postać i warunki procedur wraz z instrukcjami zapewnienia jakości.

Poprawne wdrożenie systemu komputerowego wspomagania wytwarzania CIM w przedsiębiorstwach produkujących meble w znacznym stopniu definiuje postać i warunki procedur wraz z instrukcjami zapewnienia jakości.

Techniki reengineeringu, wspomagane narzędziami komputerowymi, w istotny sposób ułatwiają projektowanie procesów biznesowych i procedur zapewnienia jakości. Do celów strategicznych firmy powinna należeć zatem kompleksowa komputeryzacja obiegu informacji dla potrzeb zarządzania poprzez wdrożenie jednego z wielu systemów komputerowego wspomagania wytwarzania CIM. Raporty MRP II bez specjalnych zmian przynoszą około 85% informacji potrzebnych kierownictwu, a uzyskanie pozostałych 15% wymaga specjalnego zaprojektowania.

MRP II obsługuje następujące typy przedsiębiorstw, wśród których lokuje się produkcja fabryk mebli:

  • przedsiębiorstwa, które produkują wyrób na zamówienie z typowych części i podzespołów

  • przedsiębiorstwa produkujące wyroby w wielu wersjach na zamówienie, ale tylko z góry zaprojektowane, z typowych części i podzespołów

  • przedsiębiorstwa produkujące wyroby na magazyn.

    Jeśli przedsiębiorstwo zajmuje się produkcją dyskretną, czyli wyrobów nietypowych, których produkcję należy rozpocząć od przygotowania dokumentacji konstrukcyjno-technologicznej, systemy CIM również bez większych trudności mogą zarządzać i kontrolować zleceniami produkcyjnymi, zasobami materiałowymi, produkcyjnymi i finansowymi oraz zapewnić i utrzymywać założony poziom jakości. Aby jednak systemy zarządzania mogły funkcjonować poprawnie, należy do ich bazy danych dołączyć wszystkie informacje o strukturze wyrobu. Można ją przenosić bezpośrednio do systemu zarządzania poprzez zakładanie nowych indeksów i wprowadzanie danych z klawiatury terminala lub też przez eksport danych z systemów CAD/CAM częściowo w postaci struktury, a częściowo w postaci marszrut technologicznych.

    Wdrażanie systemów komputerowych wymaga dobrego przygotowania załogi i grupy wdrożeniowej do podjęcia trudnego zadania reengineeringu. Opisanie wszystkich procedur i zestawienie ich w postaci gotowych ekranów i raportów dedykowanych konkretnemu użytkownikowi zdecydowanie skraca czas jego szkolenia i minimalizuje stres związany ze zmianą zakresu i jakości na nowo opracowane obowiązki. Korzystne jest więc połączenie projektu informatyzacji przedsiębiorstwa z wdrożeniem systemu zapewnienia jakości w standardzie ISO 9000. Taki projekt wymusza dokonanie zmian organizacyjnych, umożliwiających reengineering dostosowany do cech psychofizycznych człowieka, a jednocześnie upraszcza i dokładnie formalizuje zapis wykonywanych czynności i operacji w postaci procedur i instrukcji.

    Projekty konstrukcyjne

    Zminimalizowanie czasu potrzebnego do umieszczenia na rynku nowego produktu może znacznie wydłużyć cykl sprzedaży i zwiększyć zyski (rys.1). Jednym z głównych elementów procesu wdrożeniowego jest przygotowanie dokumentacji konstrukcyjno-technologicznej nowego wyrobu. Dział konstrukcyjny jest tą komórką w zakładzie, w której wprowadzenie technik komputerowych przynosi najbardziej widoczne rezultaty w postaci przyspieszenia procesu produkcyjnego. Zmianie ulegać powinna zatem zarówno organizacja procesu przygotowania dokumentacji, jak i narzędzia pracy projektanta.

    Sekwencyjny system opracowania dokumentacji konstrukcji (rys.2) prowadzi do stałego wydłużania czasu pracy nad rysunkiem i zmusza konstruktorów do nieustannych negocjacji warunków wykonawczych i usuwania rozbieżności podczas rozwiązywania spornych, czasami sprzecznych funkcji. Szacuje się, że ok. 30% ogólnego czasu poświęconego na wykonanie dokumentacji stanowi eliminowanie rozwiązań konfliktowych. Kolejne 30% to czas potrzebny na rozrysowanie widoków, przekrojów i detali, a pozostały czas stanowi praca twórcza. Taki schemat projektowania przeważał przy stosowaniu typowych technik projektowych.

    Środki informatyczne pozwalają skrócić czas opracowania dokumentacji poprzez zastosowanie metod projektowania współbieżnego (rys. 3). Jak widać, wszyscy projektują korzystając z jednej bazy danych zawierającej zarówno geometrię projektowanej konstrukcji (rys. 4), jak i zestawienie podstawowych okuć, materiałów oraz narzędzi obróbczych (rys. 5). W ten sposób zredukowano do 5% ogólny czas potrzebny do eliminacji rozwiązań konfliktowych. Stosowanie komputera w dziale konstrukcyjnym nie powinno się kojarzyć z inteligentną deską kreślarską, lecz z narzędziem do przetwarzania informacji. Aby więc zarządzać pracą zespołu konstruktorów i technologów, należy ustalić relacje zachodzące między elementami procesu zarządzania. W przedsięwzięciu tym pomagają programy komputerowe eliminujące problemy powstające przy tworzeniu i zarządzaniu dokumentacją, jej archiwizacją, transformacją z postaci tradycyjnej do cyfrowej oraz organizacją pracy zespołów ludzkich użytkujących tę dokumentację. Prawidłowe rozwiązanie tych problemów jest jednym z warunków wdrażania systemów jakości ISO 9000.