Ewolucja repozytorium

Choć repozytoria znane są od kilkunastu lat, to dopiero teraz próbuje się opracować standard komunikacji między nimi.

Choć repozytoria znane są od kilkunastu lat, to dopiero teraz próbuje się opracować standard komunikacji między nimi.

Repozytoria pojawiły się w początku lat 80. i zapewniały możliwość śledzenia procesu opracowania aplikacji w Cobolu. Na przykład realizowany przez IBM program VisualAge Generator pozwalał programistom na tworzenie i utrzymywanie folderów do przechowywania narzędzi programistycznych i kodu aplikacji. Zapewniał również kontrolę wersji kodu źródłowego, zarządzanie konfiguracją aplikacji oraz śledzenie błędów i poprawek.

Przed kilkoma laty na bazie tego narzędzia IBM opracował Visual TeamConnection - pakiet narzędziowy do modelowania i budowania aplikacji, hurtowni i składnic danych. Pakiet jest niezależny od platformy systemowej, pozwala więc na opracowanie aplikacji za pomocą popularnych zestawów programistycznych i uruchamianie ich na dowolnej platformie sprzętowej. Może więc obsługiwać opracowanie aplikacji w dowolnym języku programowania, zarządzanie komponentami Java, CORBA i C++ dla platform Sun Solaris, HP UX czy Windows NT.

Podobne właściwości oferują repozytoria Platinum Technology i w mniejszym stopniu Oracle'a. Platinum opracowało repozytorium wspólnie z Microsoftem i zajmuje się obecnie jego aktualizacją oraz licencjonowaniem dla niezależnych twórców oprogramowania, którzy zamierzają włączać je do swoich produktów. Ponad 70 firm zawarło już umowy licencyjne. Oracle Designer/2000 zapewnia natomiast możliwość opracowania aplikacji bazodanowych dla dowolnej platformy, a motor repozytorium jest integrowany z wieloma innymi produktami firmy (m.in. zestawami do obsługi hurtowni danych, programami finansowymi).

Aplikacje i narzędzia zawierające wbudowane repozytoria zapewniają lepszą integrację z innymi aplikacjami i hurtowniami danych. Na przykład wbudowanie motoru repozytorium w system SAP R/3 upraszcza proces przenoszenia danych z tego systemu do hurtowni danych i ułatwia dostęp do nich, nawet jeśli użytkownicy muszą sięgać bezpośrednio do danych operacyjnych w systemie transakcyjnym.

Zgodnie z dominującą tendencją przechodzenia na składanie aplikacji z komponentów współczesne repozytoria coraz częściej pozwalają na przechowywanie obiektów CORBA, Java, ActiveX i COM/DCOM. Wspomniany IBM TeamConnection umożliwia przechowywanie danych multimedialnych. Inni producenci zamierzają oferować tę funkcję w najbliższej przyszłości.

Korzyści z repozytorium

Użycie uniwersalnego repozytorium przechowującego dane o danych, obiektach, kodach źródłowych w centralnej składnicy umożliwia lepszy dobór narzędzi programistycznych, pakietów analitycznych OLAP czy narzędzi dostępu do danych z sieci Web. Nie ma potrzeby ścisłego wiązania się z określoną platformą sprzętową lub systemową, skoro dane o danych są dostępne z każdej platformy, a więc i dostęp do nich jest łatwy.

Można również dowolnie dobierać narzędzia do utrzymywania i przeglądania repozytorium, tworzenia raportów i dostosowania "suchych" danych programistycznych dla potrzeb końcowego użytkownika informacji.

W stronę standardów

Repozytoria mają na celu m.in. dostarczenie użytkownikom możliwości dostępu do informacji w systemach rozproszonych. Każdy producent repozytorium czyni to jednak w sposób specyficzny, niestandardowy. W związku z tym pojawiły się inicjatywy ustandaryzowania co najmniej formatu wymiany danych między repozytoriami, jeśli nie uda się zestandaryzować samego repozytorium.

IBM, Oracle, Platinum i Unisys zaproponowały wspólny format wymiany danych Structured Meta Data Interchange Format (SMIF). Obecnie jest on dyskutowany na forum konsorcjum Object Management Group i prawdopodobnie zostanie ratyfikowany. SMIF stosuje język XML do wymiany danych między różnymi platformami sprzętowymi i systemowymi. Pozwoli na przekazywanie definicji metadanych między repozytoriami różnych producentów.

Dobrym prognostykiem standaryzacji repozytorium jest powszechna akceptacja jednolitego języka modelowania UML (Unified Modelling Language) przez producentów narzędzi programistycznych do analizy, modelowania i projektowania aplikacji. Dzięki temu uproszczone będzie przekazywanie modeli aplikacji, przechowywanych w różnych repozytoriach.


TOP 200