Egzamin praktyczny

Hasłem brzmiącym: "Niech to co wspólne łączy, a co różne niech nie dzieli" możemy nie tylko zachęcać do wstąpienia do Unii Europejskiej, ale także posługiwać się nim w przypadku integracji systemów informatycznych.

Hasłem brzmiącym: "Niech to co wspólne łączy, a co różne niech nie dzieli" możemy nie tylko zachęcać do wstąpienia do Unii Europejskiej, ale także posługiwać się nim w przypadku integracji systemów informatycznych.

Poprawna integracja powinna polegać na wykorzystaniu cech wzajemnie się wzmacniających i konstruktywnym spożytkowaniu różnic. Odrębność konstrukcyjno-funkcjonalna nie musi dyskwalifikować, a jeśli dobrze się przymierzyć, można różnice te z pożytkiem wykorzystać. Przykładem takich przekształceń niech będzie integracja heterogenicznych systemów informatycznych, z których każdy, dysponując cechami predysponującymi go do pełnienia określonej, dedykowanej roli, wykonuje ją równie dobrze w nowym, zintegrowanym układzie. Wystarczy na etapie projektu zastanowić się nad przymiotami poszczególnych komponentów i właściwie je zagospodarować w nowych warunkach, aby otrzymać satysfakcjonujący rezultat.

Odmienna filozofia technologii systemów operacyjnych Windows i FreeBSD stawia naturalne bariery w funkcjonalnym zespoleniu tych dwóch antagonistów. Każdy z nich ma zalety i wady, niemniej każdy z nich posiada też pewne cechy pozwalające na znalezienie jego optymalnej platformy zastosowań. Nie jest tajemnicą, że systemy oparte na filozofii unixowej są od lat wykorzystywane jako niezawodne serwery internetowe, natomiast komputery z systemem Windows są używane w środowisku przetwarzania jako serwery plików i baz danych. Wykorzystanie zalet każdego z tych systemów pozwala na zbudowanie bezpiecznego i wydajnego systemu dystrybucji informacji online.

Przykład rozwiązania

W dobie rozwoju edukacji w naszym kraju powstała duża liczba uczelni niepaństwowych, przejmujących ciężar kształcenia na swoje barki. Uczelnie te ze względu na swoje niezbyt rozbudowane struktury organizacyjne w porównaniu z uczelniami państwowymi łatwiej było kompleksowo komputeryzować, stawały się pionierami w tej dziedzinie. Opisywany w niniejszym artykule przykład rozwoju oraz integracji istniejących systemów dotyczy Górnośląskiej Wyższej Szkoły Handlowej w Katowicach, która rozpoczęła działalność w roku 1991.

Początek zastosowań informatyki do wspomagania działalności administracyjnej w tej uczelni sięga lat 1993-1994, gdy pojawiły się pierwsze mikrokomputerowe systemy finansowo-księgowe oraz oprogramowanie wspomagające pracę dziekanatu. Następnym krokiem było wdrożenie oprogramowania biblioteki uczelnianej. Każdy z systemów informatycznych był rozwijany niezależnie i miał własne bazy danych, co narzucało poniekąd styl pracy jednostek organizacyjnych oraz wymuszało prowadzenie wielokrotnie tej samej ewidencji danych osobowych studentów. Brak integracji danych nie stwarzał sprzyjających warunków do prowadzenia jednolitej polityki informacyjnej wobec studentów uczelni, a tym samym uniemożliwiał prezentację danych w Internecie, co jest obecnie jednym z warunków sine qua non funkcjonowania nowoczesnej placówki dydaktycznej. Powzięto więc decyzję o modyfikacji oraz integracji istniejących systemów uczelnianych - pierwszy etap prac zakończono na początku 2003 r.

Opisywany tu przykład znalazł zastosowanie we wdrożonym rozwiązaniu, pozwalającym na informowanie studentów drogą internetową o istotnych dla nich zdarzeniach oraz dystrybuowanie tą drogą personalizowanych informacji. Każdy student uczelni, dysponując przeglądarką internetową, może w dowolnym czasie i z dowolnego miejsca dowiedzieć się m.in. o ocenach uzyskanych w bieżącej oraz minionych sesjach egzaminacyjnych i swoim aktualnym statusie. Dziekanat uczelni lub inna jednostka organizacyjna upoważniona do tego typu działań ma możliwość zamieszczania informacji kierowanych bezpośrednio do konkretnego studenta lub pewnej ich grupy, a także publikowania informacji ogólnych, niewymagających autoryzowanego dostępu do konta uczelnianego.

Ponadto system umożliwia udostępnianie online terminarza sesji zaliczeniowo-egzaminacyjnej, generowanego automatycznie w postaci prostego kodu HTML na podstawie danych zgromadzonych w bazie. Nie bez znaczenia jest istnienie w tym zestawieniu zintegrowanego z całą bazą danych katalogu bibliotecznego, tzw. OPAC (Online Public Access Catalog), umożliwiającego nie tylko wyszukiwanie informacji o zasobach biblioteki uczelnianej wg autora, tytułu i słów kluczowych, ale także pozwalającego na zdalne zarezerwowanie pozycji książkowej czy sprawdzenie stanu konta w wypożyczalni.

Zdalny dostęp do najistotniejszych informacji jest o tyle istotny, że poza wygodą dla studentów, zwłaszcza uczących się trybie zaocznym, dla których dojazd do siedziby uczelni jest szczególnie uciążliwy, odciąża także pracowników administracyjnych, którzy nie muszą podejmować wielu, zbędnych już w tej chwili, interwencji telefonicznych.


TOP 200