CAMEL inteligencja w sieciach GSM

Dzięki telefonii komórkowej użytkownik uniezależnił się od lokalizacji. Ta swoboda w telefonowaniu zapewniła operatorom marketingowy sukces w początkowej fazie istnienia standardu GSM. Z czasem jednak, by zwiększyć liczbę abonentów, trzeba było poszukiwać nowych usług.

Dzięki telefonii komórkowej użytkownik uniezależnił się od lokalizacji. Ta swoboda w telefonowaniu zapewniła operatorom marketingowy sukces w początkowej fazie istnienia standardu GSM. Z czasem jednak, by zwiększyć liczbę abonentów, trzeba było poszukiwać nowych usług.

Zmniejszenie kosztów wprowadzenia nowej usługi oraz skrócenie tego procesu gwarantuje koncepcja sieci inteligentnych, która znakomicie sprawdziła się już w sieciach stacjonarnych. Pierwsze zastosowanie w telefonii komórkowej idei IN (Intelligent Network), które polegało na przystosowaniu rozwiązań stosowanych w sieciach PSTN (Public Switch Telephone Network) do struktury GSM, dało początek choćby tak popularnej dzisiaj usłudze pre-paid.

Rozwiązanie z użyciem sieci IN zakłada fizyczny rozdział pomiędzy częścią komutacyjną a platformą, odpowiedzialną za realizację odpowiedniej usługi IN. Komunikacja między węzłami przełączającymi a węzłami IN odbywa się przy wykorzystaniu protokołu INAP (Intelligent Network Application Part), opartego na systemie sygnalizacji nr 7.

Niestety, INAP, pomimo ulepszania go przez niektórych producentów (np. SINAP, czyli Siemens INAP), nie pozwalał na mobilność usług (zwaną również roamingiem usług) w sieciach GSM - głównie ze względu na brak kompatybilności pomiędzy różnymi wersjami tego protokołu (inne wersje dla różnych kontynentów, a nawet operatorów). Dlatego abonent nie mógł korzystać z usług IN poza granicami sieci swojego operatora GSM. Problem ten został rozwiązany dopiero poprzez wprowadzenie technologii CAMEL.

Wielbłąd, czyli wiele usług

CAMEL (Customized Application for Mobile network Enhanced Logic) stanowi rozszerzenie funkcjonalności sieci GSM o koncepcje IN, a dzięki wykorzystaniu zestandaryzowanych protokołów telekomunikacyjnych pozwala operatorom na świadczenie specyficznych usług nawet poza obszarem własnej sieci. Koncepcja CAMEL nie wprowadziła zmian w architekturze sieci IN, a jedynie rozszerzyła funkcjonalność poszczególnych jej elementów oraz dodała pojęcia sieci macierzystej HPLMN (Home Public Land Mobile Network), obcej (VPLMN - Visited PLMN) i pośredniczącej (IPLMN - Interrogating PLMN). Komunikacja pomiędzy elementami platformy IN odbywa się przy wykorzystaniu protokołu CAP (CAMEL Application Part), który nie tylko rozszerza możliwości protokołu INAP, ale przede wszystkim zapewnia wspólną płaszczyznę wymiany danych między jednostkami IN, należącymi do sieci GSM różnych operatorów.

Dane użytkownika IN, przechowywane w rejestrze HLR (Home Location Register), zawierają dodatkowe informacje zawarte w rekordzie CSI (CAMEL Subscriber Information). Zapis taki składa się z adresu węzła SCP (Service Control Point), który będzie odpowiedzialny za realizację usługi dla danego użytkownika; identyfikatora usługi Service Key; parametru Default Handling, określającego procedurę realizowaną w razie wystąpienia błędu przy wykonywaniu usługi IN oraz wartość TDP, definiującą moment, w którym SSP (Service Switching Point) powinien rozpocząć dialog z SCP. CSI jest przesyłany do VLR w momencie aktualizacji informacji o lokalizacji abonenta, zaś do GMSC w przypadku połączenia przychodzącego do użytkownika IN.

Fazy rozwoju

Rozwój CAMEL jest realizowany w fazach. W każdej z nich jest zwiększana funkcjonalność sieci, choćby przez zdefiniowanie nowych wiadomości w ramach protokołu CAP czy dodanie nowych jednostek funkcjonalnych do platformy IN. Wiąże się to oczywiście z możliwością świadczenia przez sieć CAMEL nowych usług.

W fazie pierwszej CAMEL obsługuje połączenia przychodzące i wychodzące, przekierowywanie połączeń (oparte na porze dnia i lokalizacji abonenta dzwoniącego), odtwarzanie zapowiedzi słownych oraz procedurę ATI (Any Time Interrogation), pozwalającej rejestrowi HLR na sprawdzenie aktualnego stanu i lokalizacji abonenta IN, co może zostać później wykorzystane do realizacji specyficznych usług oraz wyzwalania określonych operacji sieci IN przy wysyłaniu SMS-ów (np. głosowanie przez SMS).

Faza druga wzbogaciła sieci CAMEL w możliwość interakcji z użytkownikiem przy wykorzystaniu zapowiedzi słownych i tonów. Stało się to dzięki dodaniu do architektury IN: jednostki funkcjonalnej SRF (Specialized Resource Function - osobny węzeł albo dodatkowy moduł w SSP), a także monitorowania i weryfikowania połączeń (screening and monitoring functions).

Architektura sieci CAMEL

Architektura sieci CAMEL

Logikę usługi w CAMEL 2 wzbogacono w narzędzie mające wpływ na naliczanie opłaty za połączenia (dodatkowe wiadomości w protokole CAP). W fazie pierwszej funkcje te musiały być realizowane za pomocą protokołu INAP. Realny stał się również niezależny od połączenia dialog USSD (Unstructured Supplementary Support Data) użytkownika z SCP, który może być inicjowany przez obie strony.

Jeśli abonent znajduje się w sieci VPLMN, CAMEL 2 pozwala na prezentowanie mu zapowiedzi słownych w języku ojczystym. Również usługi o numerach związanych z konkretną siecią mogą być świadczone w sieciach innych operatorów (np. abonent polskiej sieci GSM może korzystać z usługi 0700 na terenie Niemiec, gdzie owa usługa ma kod 0190). Podobnie usługi oparte na skróconym wybieraniu będą również dostępne w roamingu.

Architektura sieci CAMEL

gsmSSP

Jest częścią funkcjonalną centrali MSC. Ze względu na charakter sieci mobilnych gsmSSP rożni się od SSP sposobem wyzwalania usług IN. W MSC/gsmSSP - oprócz standardowej dla central telefonicznych funkcji CCF (Call Control Function), odpowiedzialnej za kontrolę i realizację połączenia - jest zaimplementowana również funkcja gsmSSF (Service Switching Function), do której zadań należy wykrycie połączenia od użytkownika IN i rozpoczęcie dialogu z węzłem SCP w celu uzyskania dalszych wskazówek odnośnie do realizowanego połączenia.

gsmSCP

Jest elementem sieci IN, niebędącym częścią architektury GSM. Zaimplementowana w nim funkcja gsmSCF jest odpowiedzialna ze realizacje logiki usługi i przesłanie do gsmSSP informacji o dalszej realizacji połączenia IN w odpowiedzi na otrzymane od niego zapytanie (może być to np. rzeczywisty numer docelowy, z którym należy zestawić połączenie, w przypadku usługi freephone). gsmSCP posiada również funkcjonalność SDF (Service Data Function), której zadaniem jest zapewnienie dostępu do określonych danych podczas realizowania usługi IN.


TOP 200