Do poznania powściągliwość, do powściągliwości cnotę

Dlatego też właśnie wkładając całą gorliwość, dodajcie do wiary waszej cnotę, do cnoty poznanie, do poznania powściągliwość, do powściągliwości cierpliwość, do cierpliwości pobożność, do pobożności przyjaźń braterską, do przyjaźni braterskiej zaś miłość. (2P 1, 5)

Dlatego też właśnie wkładając całą gorliwość, dodajcie do wiary waszej cnotę, do cnoty poznanie, do poznania powściągliwość, do powściągliwości cierpliwość, do cierpliwości pobożność, do pobożności przyjaźń braterską, do przyjaźni braterskiej zaś miłość. (2P 1, 5)

Parafianie moi drodzy! Obserwując aktywność owieczek naszych w Internecie - na listach dyskusyjnych, grupach tematycznych, w listach elektronicznych oraz wypowiedziach w komunikatorach internetowych widzę, jak bardzo trzeba nam dziś przypomnienia słów św. Piotra Apostoła, patrona nie tylko papieży, ale i rybaków, murarzy, dziewic i pokutników.

Obserwujemy oto narodziny Web 2.0. Raduję się wielce widząc przemianę społeczeństwa masowego w superstrukturę powiązanych sieci społecznych, w których każdy z nas występuje w kilku rolach, będąc jednocześnie twórcą i konsumentem, odbiorcą i dostawcą, czasami autorytetem, a czasami uczniem dla autorytetów. Smucę się jednocześnie, że wśród pięknych i wartościowych treści zagoszczą: złe słowo, agresja, szyderstwo i lekceważenie.

Albowiem powiadam wam, sieć wymaga nie tylko treści. Wymaga też umiaru w formułowaniu opinii; skrupulatności w porządkowaniu zawartości; cierpliwości w kształceniu innych, mniej doświadczonych; miłości dla przyjaciół i wybaczenia dla wrogów.

Niektórzy powiedzą, że rolą informatyków jest zapewnić technologiczne podstawy, że zapewniamy jedynie całą infrastrukturę technologiczną Web 2.0 i że nie jest rolą budowniczego medium dbać o to, jakie treści w tym medium zagoszczą. A ja powiadam Wam - spoczywa na nas także szczególna odpowiedzialność, aby w tę Nową Sieć tchnąć Piotrowego ducha harmonii, powściągliwości i cnoty. Sieć potrzebuje dziś nie tylko więcej wiary i wiedzy, ale i więcej umiaru i miłości. Bez nich to, co może być kwitnącym ogrodem, zamieni się w zagon chwastów. Jak mówił Pan: Czy po to wnosi się światło, by je postawić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy po to budujemy medium nowej generacji, aby stało się łupem ludzi nikczemnych?

Albowiem nie jest sztuką wiedzieć, czego inni nie wiedzą; sięgać, gdzie inni nie sięgają oraz robić szybko i bez wysiłku to, co innym przychodzi z mozołem. Dary potencjału intelektualnego i specjalistycznej wiedzy, którymi Pan nas obdarzył, wzbogacajmy sami, do gorliwości dodając cnotę, do cnoty poznanie, a do nich - powściągliwość, pobożność i przyjaźń. Tak jak uczył nas św. Piotr Apostoł, amen!


TOP 200