Budowa Narodowego Programu Ochrony Infrastruktury Krytycznej - na początku drogi

W czasie drugiego dnia konferencji "Wolność i bezpieczeństwo" organizowanej przez Computerworld Marek Mizera z Narodowego Centrum Bezpieczeństwa opowiada o budowie Narodowego Programu Ochrony Infrastruktury Krytycznej. Jesteśmy na początku drogi procesu budowy, a na horyzoncie już widać pewne problemy.

Program ochrony infrastruktury krytycznej jest niezbędny dla zapewnienia obywatelom bezpieczeństwa, gdyż do infrastruktury krytycznej należą instalacje, systemy, urządzenia, budynki potrzebne do zachowania bezpieczeństwa państwa. Na potrzebę budowy takiego programu zwrócono jednak uwagę dopiero po atakach terrorystycznych, które miały miejsce na świcie w ostatnich latach.

"Narodowy Program Ochrony Infrastruktury Krytycznej jest właśnie tworzony w Narodowym Centrum Bezpieczeństwa. Nie mamy w tym zakresie własnych doświadczeń, dlatego w dużej mierze korzystamy z doświadczeń innych krajów" - powiedział Marek Mizera. Jest on tworzony przy udziale i konsultacjach z jednostkami odpowiadającymi za ochronę bezpieczeństwa np. Policji, Straży Miejskiej, Urzędem Ochrony Środowiska. Po zakończeniu budowy będzie on przedstawiony Radzie Ministrów.

Co będzie zawierał ten plan? Przede wszystkim kryteria zgodnie z którymi będą wyznaczane elementy infrastruktury krytycznej dla Polski, wskazanie ministrów odpowiedzialnych za poszczególne elementy infrastruktury i ich zadania, charakterystyka systemów infrastruktury krytycznej, ryzyka wobec najważniejszych elementów infrastruktury w Polsce oraz szacowane prawdopodobieństwo ich wystąpienia, jak również określenie współpracy między sektorem państwowym a prywatnym w ochronie infrastruktury krytycznej.

Informacje o tym jakie obiekty, systemy, urządzenia należą do infrastruktury krytycznej informacji niejawnych. Problemem może się okazać, że z tytułu uznania jakiegoś obiektu za element infrastruktury krytycznej jej właściciel nie otrzymuje żadnych środków na jego ochronę od rządu. Na nim spoczywają więc wszelkie koszty. Nasuwa się więc podejrzenie, że właściciele tych obiektów mogą zabezpieczać je po jak najniższych kosztach, co w efekcie może przełożyć się na niski poziom tej ochrony.