WiMAX w cieniu LTE?

Radiowy dostęp szerokopasmowy stał się faktem i - jak mówią prognozy - będzie zwiększał swój udział w rynku telekomunikacyjnym do 50% w najbliższych 5 latach. Takiemu rozwojowi sprzyjają powszechnie wdrażane technologie komórkowe HSPA i HSPA+, stosowane w terminalach przenośnych, modemach, komórkach, notebookach i netbookach, a także wchodzące na rynek technologie czwartej generacji klasy WiMAX i LTE, pozwalające uzyskiwać szybkość dosyłową 1 Gb/s.

Mimo że standardowe rozwiązania WiMAX sprawują się całkiem dobrze, wdrażanie nowych sieci LTE aktywnie wspierają operatorzy komórkowi, dla których przejście do szerokopasmowych usług stanowi istotę uzyskiwania dochodów z własnej infrastruktury komórkowej. Pierwsza komercyjna sieć LTE już powstała w ub.r. w Szwecji (TeliaSonera), kolejne mają zostać wdrożone przez Verizon Wireless (USA), NTT DoCoMo (Japonia) i China Telecom (Chiny). Amerykańskim prekursorem LTE jest Verizon Wireless, który wspólnie z Motorolą planuje objęcie zasięgiem LTE do końca przyszłego roku 100 mln mieszkańców USA, udostępniając im pobieranie danych z szybkością 5-12 Mb/s oraz zwrotne przesyłanie do sieci z szybkością 2-5 Mb/s. Instalowaniu rozwiązań LTE ma też sprzyjać zapowiedź możliwości bezpośredniego przełączania sygnału między LTE a 3G, o czym GSMA zamierza definitywnie zdecydować do końca 2011 r.

Do szerokopasmowej hossy przyłączyły się Ericsson i Nokia Siemens, prezentując na początku lutego nowe stacje bazowe obsługujące połączenia LTE. Firmy zapowiedziały ponadto, że wkrótce pokażą kolejne rozwiązania oparte na tej technologii. Według Nokii, w latach 2010-2013 nastąpi boom na rozwiązania LTE, z których zamierza korzystać coraz większa liczba operatorów. Pełna popularyzacja LTE może nastąpić w latach 2013-2020, kiedy to sieć obejmie większość przenośnych komputerów, zastępując "internet z kabla" wygodniejszym "internetem z eteru". Eksperci Nokii uważają, że czas sieci komórkowych 2G/3G jest definitywnie policzony do 2030 r. Do tego czasu LTE całkowicie wyprze przestarzałe technologie 2G/3G, których utrzymanie stanie się zbyt drogie i praktycznie zbyteczne. Po 2030 r. jedynym wygranym i siecią telekomunikacyjną numer jeden ma zostać technologia LTE.

Światowe perspektywy rozszerzania LTE też wyglądają obiecująco, gdyż do stowarzyszenia LTE zamierzają aktywnie dołączyć Chiny, omijając alternatywne rozwiązania WiMAX. Według chińskich graczy telekomunikacyjnych - w tym China Mobile i Huawei - jedynie niewielkie i bogate w technologie kraje, takie jak Szwecja i Finlandia, mogą pozwolić sobie na okres przejściowy, w którym będą współistnieć różne technologie dostępu bezprzewodowego (3G, WiMAX czy LTE). Za Chinami, następne w kolejności stoją szybko rozwijające się kraje, np. Indie i Pakistan. Nie należy jednak spodziewać się masowej migracji operatorów w stronę nowych rozwiązań w tym roku ani w następnym, gdyż ambitne plany operatorów ograniczył światowy kryzys gospodarczy. Powszechne wdrażanie rozwiązań LTE będzie wymagać także czasu na wytworzenie masy krytycznej, która może nastąpić ok. 2012 r., a w tym czasie instalacje WiMAX staną się popularne. Wydaje się, że prawdziwa walka nie rozgrywa się między konkurującymi rozwiązaniami sieci 4G, ale jedynie przewodowymi i bezprzewodowymi usługami szerokopasmowymi.