Steganografia - ukryte przekazy

Mówi się, że opracowana w ostatnich latach steganografia cyfrowa - pozwalająca wbudowywać różne informacje w cyfrowe obrazy - jest obecnie często stosowana przez terrorystów, którzy przekazują sobie w ten sposób poufne wiadomości. Steganografię wykorzystywano do podobnych celów również przez całe wieki wcześniej. Przedstawiamy krótką historię steganografii obrazującą, jak technologia ta zmieniała się wraz z nowymi odkryciami i postępem cywilizacyjnym.

Na początek krótka definicja, co należy rozumieć obecnie pod pojęciem steganografia. Termin steganografia został zaczerpnięty z greki i można go przetłumaczyć jako "ukryte pismo" (steganos - ukryty; graphein - pisać). Jest to metoda skrywania określonych danych (które chcemy przekazać w taki sposób, aby osoba postronna w ogóle nie zauważyła, że ma do czynienia z takim faktem) wewnątrz pliku audio czy pliku graficznego. Metoda polega na zamianie nieużywanych lub nic nie znaczących bitów na bity zawierające ukrytą informację.

1. Słowo steganografia pojawia się pierwszy raz w formie pisanej w piętnastym wieku w rozprawie zatytułowanej "Steganographia". Dzieło to napisał niemiecki benedyktyn Johannes Trithemius (1462 - 1516), który zajmował się magią, okultyzmem oraz różnymi metodami przekazywania informacji w taki sposób, aby nikt nie zorientował się, że dany przekaz zawiera również ukryte treści.

2. W przekazach historycznych istnieje wzmianka o tym, że w starożytnej Grecji żył władca Histiajos, który prowadził wojnę z królem Persji. Histiajos chciał w pewnym momencie przesłać do zięcia Arystagorasa z Miletu tajną informację, dlatego ogolił jednemu z niewolników głowę, umieścił na niej tatuaż zawierający ważne informacje, odczekał aż włosy odrosną, a następnie wysłał niewolnika w drogę do miejsca przeznaczenia. Niewolnikowi po dotarciu do celu głowę ogolono i odczytano przekaz. Istnieją źródła mówiące o tym, że Grecy używali tego samego podstępu goląc brzuchy królików i umieszczając na nich tajne informacje.

3. W piątym wieku przed Chrystusem żył Grek o nazwisku Demaratus, który napisał ostrzeżenie informujące adresata, że Persowie zamierzają zaatakować Spartę. Ostrzeżenie napisał na drewnianej tabliczce, którą następnie pokrył woskiem. Żona króla Sparty domyśliła się, iż tabliczka może zawierać ukryte treści, zeskrobała wosk i odczytała ostrzeżenie. Spartanie przygotowali się na przyjście Persów i zorganizowali na nich zasadzkę na przesmyku Termopile. I chociaż Persowie wygrali bitwę, to ponieśli jednak olbrzymie straty.

4. Ukryte informacje możne też umieszczać na ubraniach, np. na swetrach. Obok widzimy sweter zrobiony na drutach, na którym niebieskie linie i kropki to nic innego jak alfabet Morsa. Wydziergany przekaz w języku angielskim jest następujący: ten sweter zrobiła moja przyjaciółka (My girlfriennd knit this). Osoby znające alfabet Morsa powinny zauważyć, że w słowie "girlfriennd" osoba szydełkująca powtórzyła literę "n".