ENFACE: Prof. Marian Oslislo...

... rektor Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach.

... rektor Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach.

O ZNACZENIU KOMUNIKACJI WIZUALNEJ

W związku z powszechnością stosowania w komunikacji technik cyfrowych, będziemy potrzebowali coraz więcej specjalistów w tej dziedzinie. Obraz stanie się dynamiczny i nie mam tu na myśli jedynie rejestracji za pomocą kamery. Każdy element projektu, jak np. układ typograficzny, też będzie się zmieniać w czasie. Uczymy projektowania z uwzględnieniem elementów dynamicznie budujących kompozycję. Ruch, czas, zmienna forma, to elementy, które determinują dzisiaj działania grafika projektanta. Grafik poprzez dynamiczną formę kompozycji tworzy przekaz - tak jak aktor czytając wiersz, od razu go interpretuje, projektanci przypisują obrazom kody, nadają czytelność komunikatom. Do projektowania trzeba mieć szeroką, rozległą wiedzę. Trzeba wiedzieć, jak dobrze ułożyć informację, jak połączyć hipertekst, jak to wszystko razem zespolić, aby było solidne, piękne i użyteczne. Tu podstawą jest czytelność przekazu, uwzględnianie możliwości percepcyjnych człowieka. Projektant musi umieć pogodzić estetykę z architekturą informacji, wiedzą z dziedziny optyki. Jeżeli ktoś źle zaprojektuje książkę, to w efekcie będziemy mieli do czynienia ze złymi wrażeniami estetycznymi. Ale gdy źle zostanie zaprojektowana informacja na dworcu lub lotnisku, czy w szpitalu, to będziemy mieli do czynienia z dezorganizacją lub z zagrożeniem dla ludzi.

O ZWIĄZKACH TECHNIKI I SZTUKI

Technologia cyfrowa, to przełom. Takiego tempa rozwoju nie było nawet w dobie rewolucji przemysłowej. Artysta musi umieć oswoić świat tworzony przez inżyniera. Technologia zawsze szła w parze ze sztuką. Artysta musi dotknąć tego, co jest wokół człowieka, odcisnąć na nim piętno. Dzisiejsza sztuka będzie się rozwijała razem z działaniami wizualizacyjnymi. Człowiek niebawem będzie żył w rzeczywistości 3D, niby nierealnej, ale jednak dla niego realnej. Artyści, projektanci, programiści będą tworzyć spektakle o złożonej strukturze. W niedalekiej przyszłości nie będzie już tradycyjnego bilboardu. Reklamodawcy będą chcieli mieć reklamy tylko w postaci ruchomych obrazów. Później będą chcieli mieć projekty robione w 3D, aby sama reklama była ruchomym otoczeniem, jak najwierniejszą kopią środowiska, w którym żyje człowiek.

O ŚCIERANIU SIĘ NOWEGO ZE STARYM

Jest ze strony środowiska tradycyjnych twórców silna opozycja wobec wprowadzania nowych technik do kształcenia artystycznego. Taka opozycja jest prawdopodobnie w każdej uczelni artystycznej. Ale też w każdej szkole pojawiają się nowe prądy, których trudno nie uwzględniać w procesie kształcenia. Zresztą, sami studenci, obserwując co się wokół nich dzieje, domagają się wprowadzania nowych technik do nauczania. Aby dostosować akademię do współczesnych realiów i trendów, nie trzeba niczego burzyć, można zachować tradycyjne kierunki dodając jednocześnie nowe. Artyści, projektanci działający w cyberprzestrzeni bez problemu znajdą miejsce na dynamicznie zmieniającym się rynku. Cyberprzestrzeń wchłonie każdą ilość takich specjalistów. Czy jest sens temu się przeciwstawiać? W związku z powszechnym dostępem do komputera, do graficznych programów komputerowych, graficy tradycyjni też coraz częściej wykorzystują w twórczości techniki cyfrowe. To bardzo poszerza możliwości ekspresji, tworzy nowe wizualne obszary. I nie chodzi tu bynajmniej o kopiowanie, naśladowanie technik tradycyjnych za pomocą komputera, ale o nadanie technikom cyfrowym ich specyficznego, niepowtarzalnego wyrazu na bazie doświadczeń z technik tradycyjnych. Grafika, to świadomość śladu, a każdy ślad jest inny, ślad zrobiony ołówkiem różni się od śladu zrobionego myszką.