Anagram, czyli poetą być

Miejscowość, w której mieszkam, ma specyficzną atmosferę. Ledwie sto tysięcy mieszkańców, dwa uniwersytety światowej klasy, noblistów na kilometr kwadratowy pewnie więcej niż gdziekolwiek indziej na świecie, strajkujący ciecie żądają podwyżek (dostali), ceny domów jak z księżyca. Takie jest Cambridge, MA - nie mylić z brytyjskim oryginałem, od którego nasze miasteczko zostało nazwane w XVII w.

Miejscowość, w której mieszkam, ma specyficzną atmosferę. Ledwie sto tysięcy mieszkańców, dwa uniwersytety światowej klasy, noblistów na kilometr kwadratowy pewnie więcej niż gdziekolwiek indziej na świecie, strajkujący ciecie żądają podwyżek (dostali), ceny domów jak z księżyca. Takie jest Cambridge, MA - nie mylić z brytyjskim oryginałem, od którego nasze miasteczko zostało nazwane w XVII w.

Więcej szczegółów na oficjalnej stronie miejskiej: http://www.cambridgema.gov/. Jednym z elementów ww. atmosfery jest nasycenie poezją i technologią: Czesław Miłosz jest częstym gościem lokalnego programu telewizji publicznej poświęconego poetom-laureatom, w licznych kafejkach widać młodych ludzi piszących na laptopach, podłączonych bezprzewodowo do sieci.

Nic więc dziwnego, że kiedy jeden z największych polskich poetów Stanisław Barańczak, też mieszkaniec miasteczka, opublikował nowe formy poetyckie w dodatku Gazety Wyborczej ( http://serwisy.gazeta.pl/wyborcza/1,34591,1893378.html ), to przyszło mi do głowy, że dziś łatwiej być poetą, bo można korzystać z komputera. Nie tylko do pisania i poprawiania tekstu, nie tylko do znajdowania odpowiednich rymów (świetnie nadają się do tego tezaurusy), ale w przypadku poezji anagramowej także do automatycznego tworzenia kombinacji słów.

Bliższe przyjrzenie się wierszowi Barańczaka jeremiada przyborowa (z dumnym podtytułem anagram onomastyczny rymowany) ujawniło słowa nie tylko polskie, ale także angielskie, niemieckie, francuskie, włoskie oraz hiszpańskie. W sam raz zajęcie dla komputerowego słownika! Rzeczywiście, zguglowanie słowa "anagram" jako pierwszy odnośnik podaje internetowe narzędzie dla twórców ( http://www.wordsmith.org/anagram/advanced.html ). Nie byłbym sobą, gdybym nie spróbował i ja coś zanagramować. Pierwszy i jedyny wiersz napisałem był w liceum, ale spotkał się on z tak miażdżącą krytyką koleżanki, do której był skierowany (pozdrowienia Gosiu, czy mnie jeszcze pamiętasz?), że już nigdy więcej nie próbowałem tej formy twórczości. O felietonie Elegia na śmierć robaka nie wspominam, bo to był wypadek przy pracy dziennikarza ( http://www.apple.com.pl/kuba/archiwum/160.html ). Ale komputerowo? Dlaczego nie! Początkowo chciałem wykorzystać imię oraz nazwisko poety-sąsiada, ale niestety zawierają one liczne polskie diakrytyki, bezużyteczne w tworzeniu anagramów międzynarodowych. Jestem egoistą, postanowiłem więc wykorzystać własne nazwisko, a dla utrudnienia zadania nie dodawać imienia. Oto mój rymowany anagram pt. tatarkiewicz - zart wait kiec, czyli dowcip w oczekiwaniu na randki:

WIEKI CZARTTA - Diabelssski czasss, Gollum zasyczał
RITA WITZ CAKE - żałosny wypiek żony Gombrowicza
CATAR TEZ KIWI - N. Zelandczycy zdrowo kichający
TRACEZ TA KIWI - Francuzi ciągle ich (p)oszukający
CAKE WART ZITI - mniamuśne ciasto pewnej POsłanki
WIZKA CITRATE - bez Viagry chcieć iść na pohulanki
TRACE KIT: WIZA - wybrał się do USA bez odcisków młody
ICI WATER KATZ - to ja, twój kociokwik po wypiciu wody
WC ZEIT AT IRAK - program TV dla polskich żołnierzy tamże
ZWICKTE ATARI - pamięć starego komputera nigdy nie zamrze
W ZEIT CAR TIKA - na czas podjechała polonusowi limuzyna
CAKIER TWA ZIT - czas kończyć zabawę, zaklęła Meluzyna

Aby być uczciwym, muszę ujawnić, że wg mojej teorii sztuki (DIGIT 5/2002 Sztuka sztuki http://www.digit.pl/artykuly/23514.html : sztuką jest to, czego nie umiem zrobić) powyższy wiersz sztuką nie jest, ponieważ potrafiłem go napisać. A może jednak nie sam, może pomoc komputera nobilituje pisanie wierszy? Obiecuję, dalszego ciągu nie będzie...