Design thinking, czyli kreatywne innowacje

Świat wzornictwa oferuje uniwersalną koncepcję procesu innowacyjnego. Design thinking - myślenie projektowe - może, w ocenie praktyków tego podejścia, znaleźć zastosowanie w dowolnej branży czy dziedzinie gospodarki.

Czy można sobie także wyobrazić ową radosną, choć poddaną regułom twórczość w ramach IT albo w obszarze działań prowadzonych przy udziale IT?

(Nie)umiarkowany postęp

Wzornictwo, design dopracowały się własnej metody pracy. Jej uniwersalną wersję stanowić ma design thinking, który czerpie z doświadczeń pracy projektantów. Szybkie sprawdzenie w Amazon pozwala odnaleźć co najmniej kilkanaście książek poświęconych temu podejściu.

Twórcze poszukiwania, poszukiwania innowacji, obejmują etap definiowania problemu, który przyjdzie rozwiązać. Nie za wąsko, aby się nie ograniczać i niezbyt szeroko, aby zapewnić osiągalny rezultat pracy. Zasadniczym wehikułem dla innowacji jest powołanie multidyscyplinarnego zespołu, który dojdzie do rozwiązania problemu. Podstawową metodą podejścia projektowego jest obserwacja zachowania użytkowników. Metoda obserwacji zapożyczona jest z nauk społecznych, etnografii. Wymagany jest osobisty udział w obserwacjach wszystkich członków zespołu, bez względu na funkcję. Kolejny etap, to burza mózgów, ukierunkowana na rozwiązania. Po niej natychmiast przechodzi się do prototypowania. Szybkie prototypowanie bezpośrednio wywodzi się z metod stosowanych we wzornictwie. "Po zdefiniowaniu problemu i rozpoznaniu ograniczeń szybko przechodzi się do etapu szkicowania rozwiązań i prototypowania. Pomija się etap powiązania ustaleń etapu badawczego ze strategiami. Zamiast tego, w kolejnych przybliżeniach, wyostrzając stosownie do zamysłu poszczególne cechy produktu, osiąga się najlepszy spodziewany efekt. Zasadą jest jak najszybsze dochodzenie do rozwiązań" - mówi Bartłomiej Serafiński, założyciel firmy Touch Ideas, zajmującej się innowacjami rynkowymi i strategią marek.

W myśleniu projektowym innowacyjność jest ujmowana w ramy i pojęcia, które pozwalają proces twórczy przeprowadzić. Paradoksalnie, z natury i tradycji sztywne i drobiazgowo biurokratyczne korporacyjne podejście do rzeczywistości, z wyzwaniem innowacyjności próbuje sobie radzić odrzucając nagle cały tradycyjny sztafaż procedur i hierarchii. Razi wówczas nie tyle nawet sztucznością, co nieskutecznością. "Nieefektywne są metody białej kartki czy ogłaszanie, że "sky is the limit" albo wieszanie skrzynek na pomysły. Właśnie innowacja potrzebuje zarówno procesu - specyficznego procesu - jak i ograniczeń, które zapłodnią wyobraźnię innowatorów" - mówi Bartłomiej Serafiński.