Siódma odsłona mocy

Firma IBM zaprezentowała najnowszy procesor Power7. Jest to ośmiordzeniowy, 32-wątkowy mikroprocesor typu RISC, który będzie działać w nowych serwerach z serii Power.

Najnowszy procesor firmy IBM będzie pracował w całej gamie serwerów - od maszyn midrange do wysokowydajnych high enterprise. Najsłabszą maszyną będzie Power750, który skaluje się do czterech procesorów Power7 (czyli 32 rdzeni). Dwukrotnie wyżej skaluje się Power770 (do 64 rdzeni), a najmocniejszym serwerem będzie Power780, który jeszcze nie znajduje się w sprzedaży.

Za wydaniem nowego procesora przemawiało kilka czynników, z których bardzo ważne były powody ściśle technologiczne, takie jak wysoka skalowalność i sprawność energetyczna konstrukcji. Chociaż Power7 nie prezentuje dramatycznej różnicy wydajności per rdzeń w porównaniu do procesorów zgodnych x86 (jest szybszy, ale nie jest to różnica kilkukrotna), jego najważniejszą zaletą jest skalowalność. Serwer midrange z nowej serii Power7 skaluje się do 32 rdzeni i 512 GB pamięci RAM. Taka konfiguracja Power750 z powodzeniem obsłuży 15600 SAP Users, co jest wartością porównywalną ze 128-rdzeniową maszyną Sun M9000 i o 50% większą niż najmocniejszy serwer klasy x86 w zestawieniu (Sun x4640 z procesorami firmy AMD, razem 48 rdzeni z wynikiem blisko 10 tys. SAP Users). Maszyna taka może z powodzeniem zastąpić poprzednie serwery firmy IBM (zachowano zgodność binarną wstecz tak, że aplikacja z Power6 bez żadnych zmian może pracować w środowisku Power7). Power 750 ma też większą wydajność niż 64-procesorowe serwery Itanium, na przykład maszyny klasy HP Integrity Superdome 64c, przy znacznie mniejszym zużyciu energii.

Szybsze aplikacje jednowątkowe

Nowoczesne procesory są projektowane w taki sposób, by osiągać jak najwyższą moc obliczeniową przy możliwie niskim poborze energii elektrycznej. W porównaniu do poprzedniej generacji, Power7 jest cztery razy sprawniejszy energetycznie i zapewnia dwa razy większą wydajność. Jedną z opcji, które istotnie zwiększają wydajność serwera w praktyce, jest możliwość przetaktowania jednego rdzenia przy wyłączeniu innych, co przyspiesza pracę aplikacji jednowątkowych. Liczbę wątków można dynamicznie zmieniać, zależnie od charakterystyki aplikacji.

Szybki dostęp do pamięci

Kluczem do wysokiej wydajności serwera jest nie tyle bardzo wysoka wydajność obliczeń matematycznych każdego rdzenia, ale bardzo szybki dostęp do pamięci i wysoka skalowalność architektury. Wbudowanie pamięci trzeciego poziomu do procesora zapewnia 6-krotnie krótsze oczekiwanie na dane i dwukrotnie wyższą przepustowość w porównaniu do zewnętrznej pamięci cache. Pamięć tę wykonano w technologii eDRAM, przy użyciu znacznie mniejszej ilości komponentów per bit niż przy konstrukcji konwencjonalnej SRAM, dzięki czemu można było wbudować 32 MB bardzo szybkiej pamięci do mikroprocesora. Pamięć eDRAM w stanie spoczynku zużywa znacznie mniej energii (zaledwie jedną piątą) niż SRAM.