EN FACE: dr Ahrash Bissell...

... biolog ewolucyjny, koordynator projektu Creative Commons Learn w Stanach Zjednoczonych.

Ludzie sądzą, że dzielenie się danymi jest technicznie trudne. Takie rozwiązania jednak już istnieją. Na Uniwersytecie Duke zaangażowałem się w projekt stworzenia zestawów danych do badań interdyscyplinarnych i widziałem, że barierą okazała się nieznajomość technologii wśród naukowców. Są proste sposoby udostępniania danych, ale naukowcy po prostu w nie nie wierzą. Zacznijmy dzielić się danymi! Wiele opisowych metadanych już istnieje, nie trzeba wkładać wysiłku w ich tworzenie, lecz jedynie zebrać je w jednym miejscu. Istnieje tylko kilka zmiennych, których naprawdę potrzebujemy. Nie obawiajmy się, ze ktoś będzie miał jakieś pytania. O to właśnie chodzi! Tak rozwija się nauka! Ostatecznie płacimy naukowcom ze środków publicznych. Nie powinniśmy pozwalać im sądzić, że ich dane należą wyłącznie do nich.

O OTWARTEJ EDUKACJI
Otwarta edukacja nie polega jedynie na uzyskiwaniu dostępu do gotowych informacji czy scenariuszy lekcji. Kiedy myślimy o otwartych zasobach edukacyjnych, nie myślimy wyłącznie o czymś, do czego można uzyskać

dostęp. Myślimy o czymś, co można przekształcać i wykorzystywać, aby na tym budować kolejne warstwy wiedzy. Naszym ideałem jest aktywny uczeń, który sam szuka dostępu do wiedzy i wie, że edukacja nie jest czymś, co zdarza się wyłącznie w szkole. Większość dzieci jest dziś przekonana, że tak właśnie jest. Musimy zadać sobie pytanie, czego tak naprawdę chcemy nauczyć studentów? Czy chcemy, aby wiedzieli jak wielki jest księżyc? By wiedzieli, jak można go zmierzyć? A może chcemy, aby potrafili odpowiedzieć na pytanie, któremu pomiarowi dać wiarę, jeśli wyniki kilku pomiarów się różnią? A może chodzi o to, aby zaczęli się zastanawiać, dlaczego kogoś w ogóle obchodzi, jak wielki jest księżyc? W edukacji używa się często metafory "pustego naczynia", w które nauczyciel wlewa wiedzę. Ta metafora nie oddaje natury rzeczywistości. Uczniowie nie są pustymi naczyniami. Wiedzę nabywa się przez zaangażowanie w kontakty społeczne, a nie przez absorbowanie jej w przygotowanych ilościach. Wiedza nie przyrasta liniowo, a jej tworzenie nie polega na przyswajaniu faktów. W tym sensie w otwartej edukacji nadal jest wiele do zrobienia.