EN FACE: dr Ahrash Bissell...

... biolog ewolucyjny, koordynator projektu Creative Commons Learn w Stanach Zjednoczonych.

O OTWARTEJ NAUCE
Im więcej ludzi ma dostęp do informacji, tym szybszy jest obieg nowych idei, a nowe koncepcje rodzą się dzięki relacjom nawiązywanym z innymi. Wystarczy, że zapiszę jakąś myśl na serwisie Twitter.com, aby wszyscy mogli ją przeczytać: koledzy z mojego zespołu badawczego, kadra akademicka mojego uniwersytetu, szersza społeczność naukowo-badawcza zajmująca się moją dziedziną, wreszcie - wszyscy zainteresowani. Dodatkowo świat akademicki dąży do wspierania badań interdyscyplinarnych, mając nadzieję, że właśnie na pograniczu nauk znaleźć można rozwiązania najciekawsze. Po to jednak, aby można było prowadzić badania interdyscyplinarne, należy stworzyć większą ilość mechanizmów umożliwiających wymianę informacji i przekazywanie informacji zwrotnej. Co więcej, taka wymiana musi mieć miejsce nie tylko między uznanymi członkami społeczności naukowo-badawczej, ale między wszystkimi tymi, którzy czują się kompetentni w danej dziedzinie. Ostatecznie na świecie jest coraz więcej ludzi, którzy znają się na różnych rzeczach i dobrze byłoby nawiązać z nimi kontakt.

O WPŁYWIE OTWARTEJ NAUKI
Swoboda publikacji na internetowych łamach otwiera możliwość wielokrotnego powtarzania tego samego

eksperymentu, a to też jest cenne, a nawet kluczowe dla rozwoju pewnej, potwierdzonej przez wielu naukowców bazy doświadczeń, na których można budować kolejne warstwy wiedzy. Nawet małe zmiany w uzyskiwanych wynikach mogą mieć duże znaczenie. Potrzebujemy badań nie tylko z wiodących, szybko rozwijających się dziedzin, ale również z prowincjonalnych obszarów nauki. Nie należy więc obawiać się tego, że czyiś dorobek może okazać się mało spektakularny czy odkrywczy.

O WSPÓŁPRACY W RAMACH BADAŃ INTERDYSCYPLINARNYCH
Szybko odkryłem, że bardzo trudno jest mi prowadzić badania dyscyplinarne. Często nie zdawałem sobie sprawy, że pewne badania zostały już przez kogoś przeprowadzone lub też nie mogłem do nich dotrzeć, choć podejrzewałem, że istnieją, gdyż nie wiedziałem ani kto jest ich autorem, ani jak i gdzie ich szukać. Często nie wiedziałem nawet, komu zadać pytanie i jak je sformułować, a kiedy w końcu docierałem do odpowiednich badań, to często okazywało się, że ich autorzy nie chcą się nimi podzielić. Ta sytuacja nie zmieniła się znacząco na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat.