Kolejny milowy krok

SQL Server jest w trakcie poważnej przebudowy. Zostaną zmienione zarówno część administracyjna, jak i mechanizmy udostępniane programistom.

SQL Server jest w trakcie poważnej przebudowy. Zostaną zmienione zarówno część administracyjna, jak i mechanizmy udostępniane programistom.

Nowa baza danych Microsoftu prawdopodobnie nie pojawi się na rynku wcześniej niż za rok, ale już teraz wzbudza ogromne zainteresowanie wśród użytkowników i programistów związanych z platformą Windows. Na odbywającej się w ubiegłym miesiącu konferencji TechED w Barcelonie (obszerną relację zamieściliśmy w poprzednim numerze) przedstawiciele Microsoftu ujawnili kolejną porcję szczegółów dotyczących bazy, roboczo nazwanej Yukon. Część opisanych poniżej nowości znajdzie się w drugiej wersji beta, która powinna być dostępna pod koniec wakacji.

Dla administratora

Podobnie jak niedawno wprowadzony na rynek system operacyjny dla serwerów Windows 2003 Server, także SQL Server Yukon będzie instalowany tylko z minimalnym potrzebnym do działania zestawem narzędzi i bibliotek sieciowych. Za to po instalacji będzie można znacznie bardziej precyzyjnie skonfigurować bazę i określić prawa dostępu (np. jawnie przyznać prawa do uruchamiania profilera, co do tej pory mógł uczynić tylko sysadmin). Yukon obsługuje nowy typ izolowania, tzw. snapshot. W uproszczeniu rozwiązanie to polega na tym, że użytkownik odczytujący informacje z bazy ma do dyspozycji "własny" zestaw danych i nie blokuje zapisu (podobny mechanizm jest dostępny w bazie Oracle'a). Dzięki temu na serwerze mogą działać równocześnie system OLTP (np. do rejestracji sprzedaży) i aplikacje analityczne. Ponadto - częściowo również za sprawą mechanizmu snapshot - operacje reindeksowania nie powodują tymczasowej blokady danej tabeli.

Administrator zyskuje większe możliwości podglądania stanu serwera. Do Yukona dodano kilka wygodnych widoków i narzędzi, które pokazują aktualny stan serwera bazy danych. Warto dodać, że w Yukonie będzie wyodrębnione specjalne połączenie administracyjne, swoiste "wejście ewakuacyjne". Mechanizm ten ma zapobiec sytuacji, w której administrator z powodu obciążenia lub nadmiernego zużycia zasobów nie może dostać się do serwera. Bardzo ciekawie rozwiązano mechanizm wykrywania zakleszczeń. Można albo podejrzeć je w widoku systemowym, albo sprawdzić za pomocą specjalnego narzędzia pozwalającego na obserwację rozrysowanych zależności. Ciekawą opcją jest również możliwość zapisania stanu serwera SQL i przekazania go potem do analizy osobom tworzącym aplikacje współpracujące z Yukonem. Dzięki temu można uchwycić moment, w którym aplikacja zbytnio obciąża serwer. Mechanizm śledzenia operacji (czyli nagrywania czynności, które wykonuje baza) działa znacznie szybciej w nowym SQL Server. Praktycznie może działać w tle, nieznacznie obciążając przy tym serwer. SQL Server Agent, czyli motor odpowiedzialny m.in. za wykonywanie okresowych operacji administracyjnych, został przebudowany i może obsługiwać znacznie większą liczbę równoczesnych zadań. Wiele zapytań jest opartych na WMI. W Yukonie można określać "zdarzenia". Trochę przypominają one triggery, ale mogą np. reagować na wykonanie operacji manipulacji strukturą bazy (DDL), a nie tylko DML. Ze zdarzeniem może być związany nie tylko kod T-SQL, ale np. kwerenda WMI itp. Część opcji konfiguracyjnych, które w SQL Server 2000 wymagają ponownego uruchomienia komputera, może być zmieniana w trakcie pracy serwera (np. uruchamianie motoru SQL na konkretnym procesorze). Nawet jeżeli Yukon wykorzystuje pamięć AWE (jedna z metod instalacji pamięci większej niż 4 GB na procesorach 32-bitowych), to można dynamicznie zmieniać obszar wykorzystywanej pamięci rozszerzonej. Nowy serwer ma zupełnie przebudowane narzędzia administracyjne. Praktycznie wszystkie narzędzia zostały zintegrowane w jednej konsoli. Znikło większość okien "modalnych" - obecnie nie blokują one pozostałych elementów interfejsu. Można otworzyć kilka okien do tworzenia nowej bazy danych czy zarządzania indeksami, a równocześnie poruszać się po drzewiastej strukturze obiektów SQL. Obiekty są wczytywane dynamicznie - nawet przy setkach tabel nie widać momentu wstrzymania pracy podczas rozwijania któregoś elementu.