Według licencji

Koncepcja e-administracji implikuje konieczność zmian nie tylko organizacyjnych, ale także sięgnięcie po właściwe instrumenty prawne. Poczesne miejsce zajmują przy tym zasady, na jakich będzie udostępniane oprogramowanie użyteczne dla sektora publicznego.

Wspólnotowy charakter

Zamierzeniem licencji jest odwoływanie się do zharmonizowanych regulacji prawa autorskiego. Na tle regulacji wspólnotowych chodzi głównie o dyrektywę z dnia 22 maja 2001 roku o harmonizacji niektórych aspektów prawa autorskiego i praw pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym i zawarte w niej definicje legalne. Nie rozwiązuje to jednak wszystkich potencjalnych problemów. Wiele z nich jest powiązanych z dostępnymi już na rynku licencjami typu open source.

Typowym zagadnieniem będzie rozróżnienie między powstaniem utworu zależnego, a więc wymagającego zastosowania LPUE przy rozpowszechnianiu zmodyfikowanej w twórczy sposób pracy, a rozwiązaniem będącym jedynie wynikiem inspiracji gotową aplikacją. Zwłaszcza, gdy myślimy o sektorze publicznym, gdzie przeważającą rolę odgrywać będzie wyłącznie funkcjonalność oprogramowania. Wątpliwe jest przy tym choćby postanowienie licencji w zakresie zrzekania się osobistych praw autorskich.

Jeśli chodzi o polskie prawo autorskie, prerogatyw takich nie można przenieść na inne osoby, a tym bardziej zrzec się ich. LPUE zastrzega, że zrzeczenie to ma mieć na celu skuteczność licencji w zakresie udzielania majątkowych praw autorskich. Nie chodzi tu jednak np. o prawo do nienaruszalności treści utworu [integralność], ponieważ w przypadku oprogramowania - na tle polskiego prawa - nastąpiło jego "przeniesienie" w sferę praw majątkowych.

Dodatkowo, z drugiej strony LPUE zastrzega potrzebę egzekwowania osobistego prawa autorskiego - oznaczeń dotyczących autorstwa. W praktyce nie oznacza to jednak, że zawsze programowi będzie towarzyszyć identyfikacja programistów tworzących aplikację. Licencja wskazuje na potrzebę uwzględniania "wszelkich zastrzeżeń o prawach autorskich". W większości wypadków będzie to oznaczenie uprawnionego z tytułu autorskich praw majątkowych - przykładowo Komisji Europejskiej. W każdej z kolejnych wersji programu, niezbędne będzie zachowanie istniejących już oznaczeń. Nawet jeśli nie odgrywają one faktycznego znaczenia z perspektywy zakresu ochrony prawa autorskiego, jak ma to miejsce przy spopularyzowanym oznaczeniu ©.

Analizowana licencja nie odnosi się też do ewentualnego wykorzystywania zabezpieczeń technicznych limitujących dostępność lub zwielokrotnianie oprogramowania. Rodzi to przykładowo pytanie o możliwość wprowadzania tego typu zabezpieczeń przy zmodyfikowanych wersjach programów przez lokalną administrację publiczną. Dla odmiany, w popularnej licencji GPL v3 przewidziano klauzulę limitującą możliwość stosowania zabezpieczeń technicznych, które ograniczałyby zakres swobód płynących z postanowień licencji. Na gruncie europejskim jest to otwarty problem.

W dalszej perspektywie należy zadbać też o niwelowanie problemów na tle "kompatybilności" pomiędzy LPUE, a popularnymi licencjami open source [np. GPL v3]. Dzięki temu, już na wstępie rozszerzony będzie katalog narzędzi i aplikacji rozwijanych przy LPUE.