Podaj dalej w sieci

Technologie umożliwiające komunikację równorzędną (peer-to-peer) są postrzegane przez pryzmat zastosowań czysto rozrywkowych. Jednak P2P to nie tylko Napster czy Kazaa, ale także mechanizmy, które mogą znaleźć zastosowanie w biznesie.

Technologie umożliwiające komunikację równorzędną (peer-to-peer) są postrzegane przez pryzmat zastosowań czysto rozrywkowych. Jednak P2P to nie tylko Napster czy Kazaa, ale także mechanizmy, które mogą znaleźć zastosowanie w biznesie.

Skrót P2P to dla administratorów sieci i menedżerów działów IT synonim wszelkiego zła płynącego z sieci publicznej. Ich lęk przed użytkownikami korzystającymi swobodnie z serwisów Kazaa czy Gnutella umiejętnie podsycają specjaliści od bezpieczeństwa, upatrujący w popularnych serwisach jeden z najbardziej efektywnych sposobów włamań do sieci, oraz prawnicy, straszący konsekwencjami związanymi z wymianą pirackich plików prowadzoną przez pracowników.

Technologie umożliwiające komunikację równoległą mają jednak wiele zalet, które czynią z nich idealne rozwiązanie w niektórych obszarach telekomunikacji, systemach pracy grupowej czy zarządzaniu wiedzą. Dostrzegły to już firmy informatyczne. Rozwiązania przede wszystkim komunikacyjne oparte na sieciach P2P oferuje wielu niewielkich producentów oprogramowania, takich jak: NextPage, Kontiki, InView czy Bandwiz.

Wszyscy już wiedzą

Jednym z bardziej zaawansowanych jest serwis stworzony przez założoną przez współtwórców Netscape firmę Kontiki. Usługa oferowana przez firmę jest genialna w swojej prostocie - umożliwia rozproszenie dużych plików multimedialnych i prezentacji po komputerach osobistych wpiętych do sieci korporacyjnej. Zamiast obciążać jednostkę centralną pracownik może sam ładować potrzebne materiały z sąsiadujących z nim stacji, decydując np. o tym, czy zależy mu na szybkości pobrania.

Wśród pierwszych klientów firm dostarczających biznesowe rozwiązania oparte na sieciach P2P znalazły się m.in. agendy rządu amerykańskiego EPA (US Environmental Protection Agency), USGS (U.S. Geological Survey) oraz HUD (U.S. Housing and Urban Development), wdrażające rozwiązania oparte na technologiach P2P w systemach pracy grupowej i obiegu dokumentów.

Sieciami P2P interesują się także korporacje. Najbardziej widocznym dowodem na to jest niedawne przejęcie przez Microsoft należącej do Raya Ozziego firmy Groove Net-works, a także zapowiedź wykorzystania jej technologii w kolejnej odsłonie systemu Windows (Longhorn). W cieniu tej spektakularnej transakcji od ładnych kilku lat rozwijane są dwie inne inicjatywy P2P: projekt JXTA, któremu patronuje Sun Microsystems, oraz Peer-To-Peer Working Group, w którego pracę zaangażowane są: Intel, HP, IBM i in. Obie mają na celu znalezienie najlepszych zastosowań i zbudowanie najlepszych implementacji mechanizmów znanych z P2P dla zastosowań biznesowych.

Mechanizmy wykorzystywane w sieciach P2P stają się podstawą rozwiązań komunikacyjnych, wykorzystywanych przez korporacje, np. w komunikatorach internetowych, konsumenckiej telefonii IP oferowanej przez Skype, a także w pakietach biznesowych w rodzaju PeerioBiz firmy Popular Telephony.

Bywają wykorzystywane przez firmy IT do dystrybucji uaktualnień. Przykładem może tu być technologia McAfee Rumor. Umożliwia ona dystrybucję kolejnych wersji programu pomiędzy poszczególnymi stacjami, minimalizując w ten sposób liczbę komputerów podłączonych do sieci w newralgicznym momencie wykrycia kolejnej luki. W technologii Rumor uaktualnienia są bez udziału administratora i użytkownika automatycznie udostępniane kolejnym stacjom korzystającym z rozwiązań Network Associates.

Komunikacja bez barier

Rosnąca popularność rozwiązań opartych na komunikacji P2P jest wywołana czynnikami ekonomicznymi. Rozproszenie prezentowanych treści pozwala na zmniejszenie obciążenia łączy przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiej dostępności treści, a także stworzeniu możliwości równoległej realizacji wielu równorzędnych zadań. To jedna z przyczyn, dla których komunikacja równoległa jest coraz częściej implementowana w rozwiązaniach, które wymagają przesyłania dużych plików. Tak jest chociażby w przypadku szkoleń elektronicznych, zawierających prezentacje czy krótkie filmy.

Wykorzystanie rozwiązań opartych na P2P pozwala na lepszą utylizację zakupionego kiedyś sprzętu komputerowego i wdrożenie nowych funkcjonalności bez konieczności zakupu nowych serwerów. To jednak nie wszystko. Jedną z podstawowych przyczyn stopniowego upowszechniania mechanizmów sieci P2P w zastosowaniach biznesowych jest jego zgodność z modelem korzystania z informacji w firmie. Lepiej odpowiada on charakterowi współczesnego biznesu, który coraz częściej polega na współdziałaniu równorzędnych firm łączących się na krótko w celu realizacji zadań w projekcie, by po chwili działać już zupełnie niezależnie.

Obieg informacji w istocie przypomina wielką sieć P2P, do której cały czas przyłączają się nowi użytkownicy, i w obrębie której funkcjonuje wiele powoływanych ad hoc "zespołów roboczych", zajmujących się rozwiązaniem problemów projektowych. Komunikacja równorzędna wychodzi naprzeciw potrzebom związanym z dystrybucją dokumentów wykorzystywanych podczas prac takich zespołów. Wdrożenie rozwiązań opartych na P2P pozwala na redukcję kosztów związanych z koordynacją komunikacji, znosząc przy okazji bariery narzucane przez centralną administrację.

Komunikacja P2P pozwala na zapanowanie nad zmianami nanoszonymi w dokumentach, zwłaszcza wtedy, gdy mamy do czynienia z dużymi zróżnicowanymi zbiorami rozwijanymi w niejednorodnym otoczeniu. Umożliwia także dokładny pomiar korzystania z zasobów informacyjnych i informatycznych. To wyjaśnia, dlaczego wczesnymi użytkownikami rozwiązań opartych na technologii P2P (a dokładniej produktów firmy NextPage) stały się firmy doradcze Ernst & Young i Deloitte, zwykle stroniące od nowinek technologicznych na własnym podwórku.