Cyfrowa proteza

Współczesne technologie transmisji danych typu xDSL pozwolą już wkrótce przesyłać dane po miedzianym drucie z przepustowością do 12 Mb/sek.
W świecie ze wszech miar cyfrowym, i w świecie masowej komunikacji, w którym człowiek chce poddać kontroli nawet mgnienie oka, nie obędzie się bez wymiany informacji. Wszystko, co można zamienić na bity, wszędzie musi trafić natychmiast i jak najbezpieczniej.
Wszędzie: to znaczy najlepiej pod sam nos masowego odbiorcy. Natychmiast: aby powstało złudzenie uczestnictwa w kreacji. Bezpiecznie: bo mówimy również o operacjach bankowych.

Cyfrowa proteza

Co to są te xDeSeLe? Jest to bardzo interesująca technologia, pozwalająca przesłać Encyklopedię Brytanica w ciągu ok. 70 sek (wraz z obrazkami) po zwykłej miedzianej skrętce. Kiedy nas to czeka? Wiele przedsiębiorstw telekomunikacyjnych jest w trakcie lub finalizuje fazę testów. Możemy oczekiwać, że na przełomie 1997 i 1998 roku dowiemy się z reklam, że jest nam to bardzo potrzebne.

Badania rynku na świecie wskazują, że ilość par miedzianych, na których mogą pracować ADSL-e, wynosi 400-700 mln (w zależności od źródła). Liczba telewizyjnych linii kablowych wynosi 6 mln. Do roku 2002 ilość par miedzianych wzrośnie do 900 mln, zaś telewizyjnych linii kablowych do 90 mln. W tym samym czasie liczba komputerów osobistych sprzedanych do końca 1996 r. osiągnie 200 mln, zaś do 2002 r. - 440 mln. Liczby te, analizowane razem, przedstawiają obraz olbrzymiego, masowego rynku.

Magiczne pudełko

Na te nowości musimy poczekać co najmniej do końca br. Z kilku istotnych powodów. Między innymi sprzęt musi instalować wykwalifikowany personel, obeznany nieco z problemami sieciowymi.

System nie jest trywialny, składa się z modemu abonenta i montowanego po stronie centrali. Modemy należy odpowiednio spiąć ze sobą i urządzeniami terminującymi. Niemal wszystkie produkty ADSL są urządzeniami zewnętrznymi. Łączy się je kablem ethernetowym poprzez odpowiedni adapter umieszczony w komputerze.

Do niedawna nie można było upakować urządzenia na pojedynczej, pełnowymiarowej karcie, np. ISA. Najnowsze systemy dostępne są już w dwóch wersjach jako pudełko lub pełna 16-bitowa karta ISA. Można ją instalować w komputerach Intel 486 i Pentium, natomiast modem zewnętrzny dołączyć do routera, pracującego w sieci i zaspokoić kilku nieodległych abonentów.

Drugą przeszkodą na drodze szybkiego uruchomienia usługi są testy. Przedsiębiorstwa telekomunikacyjne wciąż prowadzą próby i poprawiają błędy własnych systemów.

Wreszcie ostatni powód to zdolności wytwórcze producentów i cena produktu. Szacuje się, że wiodący producenci, do których należą: Westel, Amati, Aware, Paradyne, Alcatel, Orckit, Ericcson, Rad, osiągną odpowiednie zdolności produkcyjne na przełomie lat 1997/98. Dzięki temu - przy masowej produkcji - cena liczona dla zestawienia pojedynczej linii, będzie do przyjęcia przez masowego odbiorcę.

500 USD za wyposażenie w modemy jednej linii, jest ceną, którą można oferować masowemu odbiorcy. Koszty utrzymania i obsługi wynoszą: 40, 80 i 120 USD miesięcznie dla prędkości odpowiednio 2,4 i 6 Mb/sek. Ceny są szacowane dla rynku amerykańskiego, w warunkach europejskich będą zapewne 1,7 do 2,3-krotnie wyższe, zaś dla Polski (uwzględniając specyfikę rynku, wysokie cła, podatek graniczny i podatek od wartości dodanej) wzrosną dodatkowo o 30-60%.