DTP z nową Venturą

Na rynku pojawił się Corel Ventura 7 - profesjonalny warsztat do składu publikacji.

Na rynku pojawił się Corel Ventura 7 - profesjonalny warsztat do składu publikacji.

Pod koniec 1996 r. Corel Corp. wprowadził na rynek nową wersję pakietu DTP - Corel Ventura 7.00. Jest to, obok Quark XPress i PageMaker, najpopularniejszy profesjonalny program do komputerowego składu publikacji. Przy jego użyciu można opracowywać dokumenty - broszury, książki o wielu rozdziałach, a nawet publikacje stron dla Internetu. Nowa wersja jest programem 32-bitowym, przystosowanym do wymagań systemów Windows 95 i Windows NT, przez co znacznie zwiększono szybkość pracy.

Po kupnie prawie trzy lata temu Ventury, Corel zmienił m.in. interfejs programu na podobny do oferowanego przez CorelDraw oraz uzupełnił pakiet o możliwość korzystania z modułów CorelDraw. W ten sposób do zaawansowanych możliwości typograficznych dołączono rozbudowane funkcje graficzne, m.in. oblewanie tekstem nieregularnych kształtów, obsługa krzywych Beziera i zoom. Elementami na stałe połączonymi z pakietem są: edytor graficzny PhotoPaint oraz Ventura DataBase Publisher (do importu i publikacji informacji zawartych w bazach danych).

Podobnie jak w najnowszej wersji CorelDraw, interfejs użytkownika Ventura 7 oparto na funkcjonowaniu listwy narzędziowej - tzw. Property Bar. Są na niej wyświetlane właściwości tekstu lub obiektu, który jest w danej chwili opracowywany na pulpicie. Jeżeli np. opracowywany jest tekst, na listwie Property Bar wyświetlone są pozycje, takie jak rodzaje fontów, sposób równania tekstu, odstępy, marginesy, zaznaczanie paragrafów. Zamiast wyświetlać kilka listw narzędziowych, zebrano pozycje najważniejsze, które zawsze powinny być w zasięgu ręki użytkownika.

W odróżnieniu od Property Bar, na stałe umieszczono na ekranie zestawy innych listew, zawierające uniwersalne narzędzia. Są wśród nich narzędzia graficzne, do powiększania obrazu, zapisu na dysk, podglądu i drukowania oraz inne. Użytkownik może dołączać do już zainstalowanych narzędzia dodatkowe (zapisane na CD-ROM), które - jego zdaniem - są niezbędne do pracy.

A oto przykład uzupełnienia konfiguracji listwy narzędziowej: aby oblać tekstem narysowaną wcześniej krzywą, z dysku CD ściągnięto narzędzie Artistic Text. Po połączeniu obu obiektów (tekstu i figury geometrycznej), słuchając podpowiedzi pliku pomocy i korzystając z polecenia Format/Artistic Tekst można dopasować frazę tekstu do narysowanej elipsy. Okazało się, że o ile w trybie edycji tekstu (lub importu np. plików Word) możliwe było skorzystanie z diakrytycznych znaków polskich, to edycja zdolnych do "wyginania" fraz z tekstem artystycznym nie pozwalała na to. Niezależnie od listew narzędziowych, arkusz edytowanego i przetwarzanego dokumentu może być otoczony dokładnymi liniami (rulers), które pokazują na bieżąco współrzędne pozycji kursora.

Mimo dużej liczby dostępnych narzędzi i funkcji, są one dokładnie ułożone. Razem ze strukturą menu i zestawami narzędzi jest dobrze opracowany, kontekstowy plik pomocy oraz szczegółowy "tutorial" - plik szkoleniowy. Powoduje to, że korzystanie z funkcji Corel Ventura 7 jest łatwe.

Kolejnym udogodnieniem są tzw. Master Pages (strony wzorcowe), które zawierają ogólne, powielające się na wielu stronach informacje czy obiekty. Dzięki modyfikacji stron wzorcowych przez import obrazów, tekstów, ramek, zaznaczenie paragrafów i ściągnięcie (przy użyciu drag & drop) elementów z bibliotek Ventury, szybko można opracować w pełni profesjonalne ulotki lub broszury.

Korzystając z modułu Corel Barista (opartego na języku Java), użytkownicy pakietu mogą tworzyć własne strony WWW bez znajomości programowania. Ventura 7 pozwala na zapis dokumentów w formatach HTML, Novell Envoy i Adobe Acrobat.

Pakiet oferuje również zaawansowane narzędzia do separacji kolorów, drukowania wyciągów drukarskich, precyzyjnej kontroli procesów typograficznych, zarządzania kolorystyką dokumentów oraz możliwość korzystania z 44 rodzajów formatów plików graficznych i 50 tekstowych. Program można instalować w sieci, przydzielając każdemu z użytkowników dostęp do edycji ściśle określonych przez administratora systemu rozdziałów publikacji czy nawet pojedynczych stron.